Category Archives: ΟΙ ΑΡΓΥΡΑΜΟΙΒΟΙ

Η ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1743

Μάγιερ Αμσκελ Ρόθτσιλντ: Ο Γερμανός ιδρυτής της δυναστείας της κόκκινης ασπίδας και των ιδιοκτητών της Ελλάδας που μπορεί να μπλοκάρει ακόμα και απόφαση της Κυβέρνησης!

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Λάζαρου Ελευθεριάδη στο aegeantimes.gr 

  

«Δώσε μου τον έλεγχο των χρημάτων ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους», έλεγε τον 18ο αιώνα ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, μέλος μιας από τις πιο ισχυρές οικονομικά οικογένειες του κόσμου, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη γέννηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το όνομα τους στα γερμανικά σημαίνει «κόκκινη ασπίδα» και οι ιστορικοί εικάζουν ότι μπορεί να προέρχεται από μια κόκκινη ασπίδα που κρεμόταν στην πύλη του σπιτιού τους, στη Φρανκφούρτη.

Η πρώτη αξιοσημείωτη αναφορά του ονόματος Ρόθτσιλντ, που στο μέλλον θα αποτελέσει βασικό κύτταρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ήταν αυτή του Μάγιερ Άμσκελ, που γεννήθηκε το 1743.

Ήταν ένας έμπορος σπάνιων μετάλλων, κερμάτων, αντικών και άλλων αξιοπερίεργων αντικειμένων.

Με καμία κοσμική εκπαίδευση και μόλις ικανός να μιλήσει ή να γράψει την γερμανική γλώσσα, ο κ. Μάγιερ Ρόθτσιλντ (1744-1812), έγινε ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Γερμανία. Ίδρυσε μια δυναστεία τραπεζιτών, οι οποίοι χρηματοδοτούσαν τους πολέμους και τις ιδιοτροπίες των ευγενών και των κυβερνήσεων.

Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, ήταν ο γιος του Μωυσή Άμσκελ Ρόθτσιλντ και της Σοένκε Ρόθτσιλντ, και γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας στις 23 Φεβρουαρίου 1744. Ηταν το τέταρτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ένας αργυραμοιβός και έμπορος στο μεταξωτό ύφασμα. Το επώνυμο προήλθε από το σπίτι όπου ο Ισαάκ Ελκχανάν († 1585) ζούσε στη Φρανκφούρτη. Εκείνη την εποχή, ήταν μια κοινή πρακτική να δίνουν ονόματα στα σπίτια (όπως Λευκό, πλοίων, πράσινο, κλπ.). Τό σπίτι των Ελκχανάν ονομαζόταν «zum Roten Schild» (στη Κόκκινη Ασπίδα), από το οποίο και προήλθε το τελευταίο όνομα Ρόθτσιλντ.

Το 1664, ο εγγονός Ναφθαλί Ισαάκ άφησε την «οικία της Κόκκινης Ασπίδας» και μετακόμισε σε ένα σπίτι το οποίο ονομάζεται «Hinterpfann», που σημαίνει «το σπίτι στο πίσω μέρος της κατσαρόλας», αλλά κράτησε το επώνυμο Ρότσιλντ!!!

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης ήταν υποχρεωμένοι να ζουν χωριστά από τους χριστιανούς σε ένα στενό δρομάκι που ονομάζεται «Judengasse», ή αλλιώς «αλέα των Εβραίων».

Ο δρόμος ήταν ένα σκοτεινό, και βρώμικο σοκάκι, και μύριζε και ήταν πάντα υπερπλήρες . Οι 3.000 Εβραίοι κάτοικοί του, είχαν «κλειδωθεί» σε αυτό το γκέτο, με χριστιανικές γιορτές, ακόμη και τη νύχτα.

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μπορούσαν να μπουν σε ένα δημόσιο κήπο, να επισκεφθούν ένα κατάστημα καφέ, ή να περπατήσουν περισσότερο από δύο τετράγωνα παραπλεύρως του δρόμου.

Παρά το γεγονός ότι τον δέκατο όγδοο αιώνα και σε άλλες γερμανικές πόλεις επιβάλλοντο περιορισμοί σχετικά με τους Εβραίους, σε καμία άλλη πόλη, δεν ήταν τόσο σκληροί όσο εκείνοι της Φρανκφούρτης.

Η Φρανκφούρτη ήταν ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου, με πολλούς τραπεζίτες και χονδρέμπορους. Η πόλη βρισκόταν στο σταυροδρόμι των πέντε διεθνών χερσαίων διαδρομών και καθόταν στις όχθες του ποταμού Main, κοντά στο σημείο όπου συνδέεται με τον Ρήνο. Έτσι η Φρανκφούρτη βρισκόταν σε μια κεντρική τοποθεσία που συνέδεε την Αγγλία, τη Ρωσία και την Ιταλία.

Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, παρακολούθησε ένα εβραϊκό σχολείο, που ονομάζεται «Χέντερ», αρχίζοντας από την ηλικία των τριών ή τεσσάρων ετών. Εκεί σπούδασε τα ιερά βιβλία των Εβραίων, την Τορά και το Ταλμούδ.

Μέχρι την ηλικία των επτά ή οκτώ, ο κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ και οι συμμαθητές του θα είχαν διαβάσει τα πέντε βιβλία του Μωυσή στα εβραϊκά και «Judendeutsch», ένα μείγμα από τα εβραϊκά και τη διάλεκτο της Φρανκφούρτης. (οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μιλούσαν «γίντις»).

Στο σπίτι, του κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, όλοι βοηθούσαν στην οικογενειακή επιχείρηση, με θελήματα σε άλλους τοκογλύφους και την ανταλλαγή διαφόρων νομισμάτων, τα οποία ο πατέρας του αντάλλασσε με τοπικά χρήματα.

Το 1775, στην ηλικία των έντεκα, πήγε να σπουδάσει σε εβραϊκό ιεροδιδασκαλείο, στην Γιεσιβά, κοντά στη Νυρεμβέργη. Λίγους μήνες αργότερα, η ευλογιά, έπληξε τη Judengasse.

Ο πατέρας του πέθανε στις 6 Οκτ, 1755. Η μητέρα του πέθανε στις 29 Ιουνίου 1756. Ετσι επέστρεψε στο σπίτι για να ζήσει ορφανός αλλά υπό την κηδεμονία συγγενών του.

Στην ηλικία των 13ών, ο Ρόθτσιλντ πήγε στο Αννόβερο για να μαθητεύσει στην τράπεζα του Γόλφ Τζέικομπ Οπενχάιμ. Οι Οπενχάιμ ήταν Εβραίοι – τραπεζίτες οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τίς διασυνδέσεις των οικογενειών τους, σε όλη την Ευρώπη για να παράσχουν «πίστωση δικαιωμάτων» .Το αντικείμενο της εργασίας για τους Ρόθτσιλντ ήταν να μάθουν, πώς να διεξάγουν εξωτερικό εμπόριο και πώς να χειρίζονται το θέμα με μετρητά ή συναλλαγματικές.

Στο Ανόβερο, έμαθε για σπάνια και παλαιά νομίσματα και μετάλλια, τα οποία οι συλλέκτες συχνά αγόραζαν ως επένδυση. Από την ηλικία των 18 ετών, ήταν ένας εμπειρογνώμονας στον τομέα αυτό και άρχισε να αγοράζει σπάνια νομίσματα της συλλογής του Βον Εστορφ.

Στο τέλος του πολέμου των επτά ετών, το 1763, επέστρεψε στο σπίτι Ρόθτσιλντ στη Φρανκφούρτη.

Μέσω αυτής της επιχείρησης ο Ρόθτσιλντ μπήκε στο πριγκιπάτο του πρίγκιπα Γουλιέλμου, τον μελλοντικό Πρίγκιπα της Έσσης , και κληρονόμο μιας τεράστιας περιουσίας. Το 1769, ζήτησε ο Ρόθτσιλντ από τον Γουλιέλμο του Βίλχεμ, τον τίτλο του δικαστικού παράγοντα, ή κορώνα, που σημαίνει ότι είχε πλέον δοσοληψίες με μεγαλύτερα δικαιώματα.

Ο τιμητικός τίτλος επέτρεπε στον Ρόθτσιλντ να κρεμάσει μια ασπίδα διακοσμημένη με τα όπλα της Έσσης στην πόρτα του σπιτιού του.

Ο τίτλος όμως δεν επέτρεπε οποιαδήποτε ειδικά προνόμια. Ο Ρόθτσιλντ ακόμα δεν μπορούσε να αφήσει το Judengasse, και να περπατήσει ελεύθερα τη νύχτα ή τις Κυριακές. Του πήρε 14 χρόνια για να επιτύχει εκείνη την «τιμή»!!!

Στις 29 Αυγούστου 1770, παντρεύτηκε και το 1792, η οικογένεια είχε αυξηθεί, και περιελάμβανε τούς, Αμσκελ, Σολμών, Ναθαναήλ, Μπέλκε, Μπρεινλίνκε, Calmann, Τζούλι, Ενριέττα, και τον Ιακώβ.

Το 1784, στην ηλικία των σαράντα ετών, οι Ρόθτσιλντ ήταν αρκετά εύποροι και αγόρασαν ένα μεγαλύτερο σπίτι στην Judengasse που είχε μέχρι και μια αντλία νερού (εθεωρείτο ότι είναι μια μεγάλη πολυτέλεια εκείνο τον καιρό).

Το 1785, ο πρίγκιπας Γουλιέλμος έγινε ο νέος πρίγκιπας, και ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ευρώπη.

Ο Ρόθτσιλντ του πούλησε τα κοσμήματά του και καλλιέργησε μια σχέση με τον διευθύνοντα σύμβουλο των εσόδων του Γουλιέλμου.

Ο Γουλιέλμος μέσω των ιδιωτικών επενδύσεων Ρόθτσιλντ, επενδύει, πράγμα το οποίο του απέφερε ένα μεγάλο κέρδος και άρχισε να κάνει λίγο περισσότερες συναλλαγές με τον Ρόθτσιλντ. Οι επόμενες επιχειρηματικές συναλλαγές του ήταν επιτυχείς. Με τη βοήθεια των γιων του, Σολομών και Αμσκελ, η οικογένεια έγινε μια σημαντική εταιρεία χονδρεμπορίας μαλλιού, βαμβακιού και υφασμάτων.

Το 1792, τα στρατεύματα της Γαλλικής Επανάστασης κατέλαβαν την Φρανκφούρτη για έναν χρόνο. Ο Γουλιέλμος δεν μπορούσε να αποφασίσει αν πρέπει να παραμείνει ουδέτερος στον πόλεμο μεταξύ της Γαλλίας και του μεγάλου συνασπισμού της Αγγλίας, της Πρωσίας και της Αυστρίας, ή αν θα πρέπει να ενταχθεί στην συμμαχία. Η επιδότηση των 100.000 στερλινών από την Αγγλία τον έπεισε να συμμετάσχει στο συνασπισμό. Ο Ρόθτσιλντ “έβγαλε” κέρδος με την προεξόφληση των χρημάτων που εισπράχθηκαν από την Αγγλία. Παράλληλα συμβάλλεται με τον αυστριακό στρατό και τον προμηθεύει με σιτάρι, στολές, άλογα και εξοπλισμό.

Το 1796, τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έκαναν επίθεση κατά της Φρανκφούρτης, και κατά λάθος πήρε φωτιά η Judengasse αφήνοντας άστεγους περίπου 2.000 κατοίκους.

Οι εκτοπισμένοι Εβραίοι είχαν το δικαίωμα να ζουν στο χριστιανικό μέρος της πόλης για έξι μήνες μόνο. Παρά το γεγονός ότι η Βουλή στην Πράσινη Ασπίδα δεν είχε καταστραφεί, οι Ρόθτσιλντ εκμεταλλεύτηκαν την χαλαρότητα στους νόμους της πόλης, για ενοικίαση χώρου για όλες τις πραμάτειες, έξω από το γκέτο. Την ίδια χρονιά, έκανε συνεργάτες του στην επιχείρηση, τους τρεις μεγαλύτερους γιους του.

Ο Νάθαν Ρότσιλντ ήταν ο πιο προικισμένος από τους γιους του Μάγιερ. Ήταν δημιουργικός, εργατικός και ανεξάρτητος.

Ο Νάθαν ήταν υπεύθυνος για την εισαγωγή προϊόντων από την Αγγλία. Το 1798, η ιστορία συνεχίζεται, και ο Νάθαν αποφάσισε να αγοράσει προϊόντα απευθείας από την Αγγλία, αντί να χρησιμοποιεί μεσάζοντες.

Στην πραγματικότητα, Μάγιερ είχε πάρει την απόφαση να στείλει στην Αγγλία τον Νάθαν. Έτσι ο Rothschild ίδρυσε τό πρώτο του υποκατάστημα στο εξωτερικό.

Το 1800, ο αυτοκράτορας ονομάζει και απονέμει στους Ρόθτσιλντ έναν τίτλο τιμής, που τους έδωσε το δικαίωμα να φέρουν όπλα. Το 1802, ο κ. Ρόθτσιλντ άλλαξε την ορθογραφία του ονόματός του από “Meyer” σε “Mayer”.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Wilhelm Rothschild διορίστηκε επικεφαλής πράκτορας στο δικαστήριο, η υψηλότερη μορφή του δικαστηρίου την οποίαν κατελάμβανε Εβραίος.

Μέσα στο 1807, ο Ρόθτσιλντ έκανε σχεδόν το σύνολο των διεθνών τραπεζών να έχουν έδρα την Φρανκφούρτη.

Η στρατηγική την οποίαν χρησιμοποίησε, για να αυξήσει τον όγκο της επιχείρησής του ήταν να αποδεχθεί χαμηλότερα κέρδη. Η τράπεζά του έγινε μία από τις μεγαλύτερες στη Φρανκφούρτη. Εκτός από τις τραπεζικές δραστηριότητες, ο κ. Ροθτσιλντ διαπραγματεύεται επίσης υφάσματα, αποικιακά προϊόντα, νομίσματα, αρχαιότητες, και το κρασί.

Η περιουσία του αυξήθηκε, ο κ. Rothschild άρχισε τη διαπραγμάτευση κρατικών δανείων για το πριγκιπάτο, το οποίο επιθυμούσε να δανείσει χρήματα ανώνυμα.

Το 1806, ο Karl von Dalberg έγινε κυβερνήτης της Φρανκφούρτης. Ο Rothschild του χορήγησε δάνεια, τα οποία οι άλλες τράπεζες δεν θα χορηγούσαν. Σε αντάλλαγμα, ζήτησε οι Dalberg να επεκτείνουν τα δικαιώματα της πλήρους ιθαγένειας σε όλους τους Εβραίους.

Στο τέλος του 1806, ο Ναπολέων διέταξε εμπάργκο των αγγλικών αγαθών, που απαγορεύει όλες τις εμπορικές συναλλαγές με την Αγγλία. Οι έμποροι, όπως οι Ρόθτσιλντ ήταν ειδήμονες στο λαθρεμπόριο των εμπορευμάτων απαγορευμένο και έκαναν πολλά χρήματα.

Τον Μάρτιο του 1811, ο Ιακώβ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ίδρυσε το γαλλικό κλάδο των τραπεζικών εργασιών της οικογένειας.

Ο Ιακώβ έξυπνα κατάφερε να μετακινήσει Αγγλικά χρήματα στο Δούκα του Ουέλινγκτον, ο οποίος πολεμούσε τον Ναπολέοντα στην ήπειρο της Ευρώπης.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1812, ο κ. Rothschild πέθανε στη Φρανκφούρτη, αφήνοντας μια τεράστια επιχειρηματική αυτοκρατορία με τους πέντε γιους του.

Το 1817, οι γιοι του Ρότσιλντ έγιναν ευγενείς από την αυστριακή αυτοκράτορα.
Amschel, Ιακώβ και Calmann άλλαξαν τα ονόματά τους να Anselm, ο Ιάκωβος και ο Carl.

Ο Anselm παρέμεινε επικεφαλής της εταιρείας στον κλάδο της Φρανκφούρτης.

Ο Nathan έμεινε στο Λονδίνο, για να γίνει η πιο επιτυχημένη εταιρεία των Ρότσιλντ. Ο Salomon εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και έτρεξε τό αυστριακό υποκατάστημα της επιχείρησης.
Ο Carl μετακόμισε στη Νάπολη, και έγινε ο τραπεζίτης στο βασίλειο Bourbon.

Ο James πήγε πάρα πολύ καλά στο Παρίσι.

Σήμερα, οι απόγονοι έχουν ώς κληροδότημα να διευθύνουν μια οικονομική αυτοκρατορία η οποία καλύπτει όλο τον κόσμο, με υποκαταστήματα στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό, το Ρίο ντε Τζανέιρο, Τόκιο, Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη.

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία, επίσης είχε ιδρυθεί με κεφάλαια και κορυφαίων τραπεζιτών του Λονδίνου (μεταξύ των και η περιβόητη οικογένεια των Ρόθτσιλντ) συγκρούσθηκε με την τότε κυβέρνηση, όταν αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το Δημόσιο κατά το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εθνικοποιήθηκε, με διάταξη που επέτρεπε στην κυβέρνηση να ορίζει τη διοίκησή της.

Αυτό το πέρασμα του ελέγχου της Εθνικής στο Δημόσιο δεν εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις των ισχυρών διεθνών οικονομικών κύκλων και των ξένων κυβερνήσεων, οι οποίοι, έκριναν σκόπιμο να ιδρυθεί η ΤτΕ, για να παραμείνει το εκδοτικό προνόμιο υπό διεθνή έλεγχο.

Και αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίον, ο πανίσχυρος τότε εκδότης, Δημήτρης Λαμπράκης, έγινε ο πρώτος ο οποίος, πρότεινε δημόσια (μέσω του «Οικονομικού Ταχυδρόμου») να αφαιρεθεί το εκδοτικό προνόμιο από την Εθνική.

Το γεγονός ότι η Τράπεζα Ελλάδος ανήκε πάντα σε ιδιώτες σημαίνει προφανώς ότι την νομισματική πολιτική στη χώρα μας, την έλεγχαν πάντα ιδιώτες, ενώ με την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη, η χώρα παραιτήθηκε επίσημα πλέον από το δικαίωμα άσκησης εθνικής νομισματικής πολιτικής.

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι κυριαρχικό δικαίωμα που ασκεί ένας λαός στα όρια της επικράτειας του. Eίναι το εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση μιας χώρας μπορεί να ελέγξει όλες τις βασικές παραμέτρους της εθνικής της οικονομίας όπως ο πληθωρισμός, η ανεργία και το ισοζύγιο συναλλαγών και έχω την αίσθηση, ότι ελάχιστοι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική είναι η παραίτηση μας από το δικαίωμα αυτό.

Το επιτόκιο, με το οποίο οι εμπορικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα για να αντεπεξέλθουν σε πρόσκαιρες δυσχέρειες, ονομάζεται προεξοφλητικό επιτόκιο. Ονομάζεται προεξοφλητικό γιατί συνήθως οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα προεξοφλώντας τις απαιτήσεις τους.

Όταν η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να περιορίσει την προσφορά χρήματος, μπορεί να αυξήσει το προεξοφλητικό επιτόκιο, οπότε οι εμπορικές τράπεζες γίνονται λιγότερο πρόθυμες να καταφύγουν σ’ αυτήν για δανεισμό και επιπλέον αναγκάζονται να αυξήσουν το επιτόκιο με το οποίο χορηγούν οι ίδιες δάνεια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας χρήματος που ζητείται για δανεισμό από το κοινό και με τον τρόπο αυτό μειώνεται η ποσότητα χρήματος που διοχετεύεται στην οικονομία. Ο αντίστροφος μηχανισμός λειτουργεί και στην περίπτωση που η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος.

Αυτοί που ελέγχουν την Τράπεζα Ελλάδος, αποφασίζουν για το πόσο χρήμα θα κυκλοφορεί στην Ελλάδα, πόση ανεργία θα έχουμε και πόσο θα είναι το έλλειμμά μας. Αυτός ο κάποιος, με την ανοχή της πολιτικής ολιγαρχίας, ασκεί σήμερα στη χώρα μας “περιοριστική νομισματική πολιτική” με τέτοια ένταση, που η ζήτηση έχει πέσει στο ναδίρ ως αποτέλεσμα του οποίου, οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία να έχει εκτοξευθεί στα ύψη και το χρήμα να έχει γίνει σπάνιο είδος.

Εμείς, μπορούμε να ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια ποιος από τους Oλιγάρχες θα εισπράττει το “αζημίωτο”, αλλά τον διοικητή της τράπεζας Ελλάδος θα τον επιλέξει το τραπεζικό καρτέλ και θα τον διορίσει χωρίς καν να μας ρωτήσει. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή δικό τους παιδί και ένα τέτοιο δικό τους παιδί φτάσαμε να έχουμε και πρωθυπουργό.

Είναι διαφορετική από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είχε το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.

Δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις των μετόχων της Τράπεζας της Ελλάδος αποκτούν και ξένοι μέτοχοι της κεντρικής τράπεζας της χώρας, με μια τροποποίηση του καταστατικού που εγκρίθηκε κατά την, 18 Απριλίου 2011, γενική συνέλευση, που θα ήταν μια απλή τυπική διαδικασία, αν δε συνδεόταν με ιστορικά ερωτήματα των τελευταίων οκτώ δεκαετιών, τα οποία, ακόμη και σήμερα για τους περισσότερους Eλληνες παραμένουν αναπάντητα:

Ποιος ελέγχει την κεντρική τράπεζα;

Ποιοι είναι μέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδος ;;;

Γιατί δεν ανακοινώνεται το μετοχολόγιο μιας ιδιωτικής εταιρείας, η οποία ασκεί την νομισματική πολιτική της χώρας ;;;

Η άσκηση δημόσιας πολιτικής πώς για ποιο λόγο ανετέθη σε ιδιώτες ή σε “ανεξάρτητη αρχή” και γιατί δεν την ασκεί το Ελληνικό Δημόσιο ;;;

Μήπως πρέπει να Εθνικοποιηθεί άμεσα η Τράπεζα της Ελλάδος, και να αποτελέσει “μετερίζι” ανάπτυξης για την χώρα ;;;

Με την τροποποίηση στο άρθρο 14, στοιχείο α’, του καταστατικού της ΤτΕ, που εγκρίθηκε στίς 18 Απριλίου του 2011, τροποποιείται μια παράμετρος που θα μπορούσε να εκληφθεί και σαν ιστορικό απολίθωμα, ασυμβίβαστο με τους κανόνες που διέπουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Eνωση.

Ως μια ελάχιστη “ρήτρα διασφάλισης” του εθνικού ελέγχου της ΤτΕ, της τράπεζας που έχει το προνόμιο να εκδίδει νόμισμα στην Ελλάδα από το 1928, και σύμφωνα με την οποίαν, προβλεπόταν ότι δε δικαιούνται να ασκούν τα δικαιώματα ψήφου που τους αναλογούν στη Γενική Συνέλευση των μετόχων «οι μη έχοντες την ελληνική υπηκοότητα». Σημειώνεται, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, παρότι από τους περισσότερους εκλαμβάνεται ως δημόσιος οργανισμός, είναι στην πραγματικότητα μια Ανώνυμη Εταιρεία, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, στην οποία η συμμετοχή του Δημοσίου δεν ξεπερνά το 9%.

Προβλέπεται και ανώτατο όριο σε αυτή τη συμμετοχή από το καταστατικό της Τράπεζας, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί το ένα τρίτο των μετοχών, ώστε να διασφαλίζεται ότι το Δημόσιο δε θα αποκτήσει ποτέ τον έλεγχο της Tράπεζας.

Επομένως, δικαίωμα ψήφου στις συνελεύσεις αποκτούν πλέον οι υπήκοοι και των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Eνωσης, όπως και οι υπήκοοι των τριών επιπλέον κρατών, που μετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και του “μυστικοπαθούς φορολογικού παραδείσου”, του Λιχτενστάιν.

Τι σημαίνει αυτή η τροποποίηση στην πράξη; Υποθετικά, οι μέτοχοι της ΤτΕ που προέρχονται από τρίτες χώρες, θα μπορούσαν σε μια γενική συνέλευση, εφόσον έχουν συγκεντρώσει το απαιτούμενο κατά το νόμο ποσοστό συμμετοχής τους, να “μπλοκάρουν”, μια μελλοντική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης για τον ορισμό του Διοικητή της ΤτΕ, ή μια σειρά άλλων σημαντικών αποφάσεων. Σε απλά Ελληνικά, οι ξένοι μέτοχοι αποκτούν για πρώτη φορά και τυπικά λόγο (επί της ουσίας τον είχαν και πριν την αλλαγή του καταστατικού) για θέματα που ως τώρα ρυθμιζόταν με σχετική ελευθερία από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Κατά τα άλλα, η Τράπεζα που έχει το εκδοτικό προνόμιο, διαχειρίζεται τα κρατικά αποθέματα χρυσού, εποπτεύει τις εμπορικές τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, διεκπεραιώνει τις συναλλαγές του Δημοσίου και συμβουλεύει την κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική, με ενεργό ρόλο και στην εφαρμογή του Mνημονίου, ελέγχεται από μετόχους με συμμετοχή κάτω του 5%, που παραμένουν άγνωστοι.

Η Τράπεζα της Ελλάδος διαχειρίζεται τα αποθέματα του χρυσού της Ελλάδος.Δεν γνωρίζω εάν είναι θεωρητικό το “λεχθέν”, αλλά ειρήσθω εν παρόδω, που βρίσκεται ο Ελληνικός χρυσός τον οποίον κατά νόμο έχει ευθύνη διαχείρισής του η Τράπεζα της Ελλάδος ;;;

Ποιος ελέγχει την έκδοση χαρτονομισμάτων από μία εταιρεία ιδιωτικών συμφερόντων ;;;

Πηγές : 
http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/MonetaryPolicyEurosystem/monetary.aspx
http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/05/blog-post_2656.html
http://www.answers.com/topic/mayer-rothschild


ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

“Άσε με να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους, και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους του.”-Mayer Amschel Rothschild, Τραπεζίτης

Η Τράπεζα της Ελλάδος, (η κεντρική τράπεζα της χώρας) ανήκει σε ιδιώτες από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους. Ειναι η μοναδική ανώνυμη εταιρία στην χώρα, η οποία δεν υποχρεούται στη δημοσίευση της μετοχικής της σύνθεσης, δηλαδή με απλά λόγια, οι Ελληνες πολίτες, δεν έχουμε το  δικαίωμα να γνωρίζουμε από ποιον ελέγχεται η κεντρική τράπεζα της χώρας μας.  Οι κακιές γλώσσες, λένε ότι μεγάλο πακέτο μετοχών ανήκει στον όμιλο Rothchild.

Στο άρθρο 2 του καταστατικού της, αναφέρονται οι αρμοδιότητες της Τράπεζας Ελλάδος. Aνάμεσα τους είναι και η άσκηση νομισματικής πολιτικής.  Το γεγονός ότι η Τράπεζα Ελλάδος ανήκε πάντα σε ιδιώτες σημαίνει προφανώς ότι την νομισματική πολιτική στη χώρα μας, την έλεγχαν πάντα ιδιώτες, ενώ με την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη, η χώρα παραιτήθηκε επίσημα πλέον από το δικαίωμα άσκησης εθνικής νομισματικής πολιτικής.

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι κυριαρχικό δικαίωμα που ασκεί ένας λαός στα όρια της επικράτειας του. Eίναι το εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση μιας χώρας μπορεί να ελέγξει όλες τις βασικές παραμέτρους  της εθνικής της οικονομίας όπως ο πληθωρισμός, η ανεργία και το ισοζύγιο συναλλαγών και έχω την αίσθηση, ότι ελάχιστοι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική είναι η παραίτηση μας από το δικαίωμα αυτό και γι αυτό το λόγο παραθέτω μερικά στοιχεία της οικονομικής επιστήμης που βρήκα στο site του τμήματος πληροφορικής ΤΕΙ Θεσσαλονίκης που νομίζω ότι είναι γραμμένα σε κατανοητή γλώσσα:

Νομισματική Πολιτική


Η νομισματική πολιτική είναι μέρος της οικονομικής πολιτικής μιας χώρας και σκοπεύει να επηρεάσει το επίπεδο της οικονομικής δραστηριότητας, μεταβάλλοντας την προσφορά χρήματος. Ορισμένοι από τους στόχους της νομισματικής πολιτικής είναι:

  • ο έλεγχος του πληθωρισμού,
  • η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών,
  • η πραγματοποίηση υψηλού επιπέδου απασχόλησης και
  • η αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος.



Τα είδη νομισματικής πολιτικής είναι:


Επεκτατική Νομισματική Πολιτική


Όταν στην οικονομία υπάρχει ύφεση και ανεργία από ανεπαρκή συνολική ζήτηση για το προϊόν της οικονομίας η κεντρική τράπεζα μπορεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος ώστε με δεδομένη τη ζήτηση για χρήμα, να μειωθεί η τιμή του χρήματος δηλαδή το επιτόκιο. Η μείωση του επιτοκίου θα έχει ως αποτέλεσμα την τόνωση της επενδυτικής δραστηριότητας καθώς και της ζήτησης για καταναλωτικά αγαθά και συνεπώς την τόνωση της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας, της παραγωγής, της απασχόλησης και του εισοδήματος.


Περιοριστική Νομισματική Πολιτική


Αν το πρόβλημα στην οικονομία είναι η υπερβολική ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες και ο πληθωρισμός, τότε η νομισματική πολιτική θα επιδιώξει να αυξήσει το επιτόκιο με περιορισμό της προσφοράς χρήματος, ώστε να αποθαρρυνθεί η λήψη επενδυτικών και καταναλωτικών δανείων για να περιοριστούν η συνολική ζήτηση και οι πληθωριστικές πιέσεις.


Μέσα άσκησης Νομισματικής Πολιτικής


Τα πιο βασικά μέσα για την άσκηση νομισματικής πολιτικής, από μέρους της Κεντρικής Τράπεζας, είναι τα ακόλουθα:


Μεταβολή του προεξοφλητικού επιτοκίου


Το επιτόκιο, με το οποίο οι εμπορικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα για να αντεπεξέλθουν σε πρόσκαιρες δυσχέρειες, ονομάζεται προεξοφλητικό επιτόκιο. Ονομάζεται προεξοφλητικό γιατί συνήθως οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα προεξοφλώντας απαιτήσεις τους.


Όταν η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να περιορίσει την προσφορά χρήματος, μπορεί να αυξήσει το προεξοφλητικό επιτόκιο, οπότε οι εμπορικές τράπεζες γίνονται λιγότερο πρόθυμες να καταφύγουν σ’ αυτήν για δανεισμό και επιπλέον αναγκάζονται να αυξήσουν το επιτόκιο με το οποίο χορηγούν οι ίδιες δάνεια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας χρήματος που ζητείται για δανεισμό από το κοινό και με τον τρόπο αυτό μειώνεται η ποσότητα χρήματος που διοχετεύεται στην οικονομία. Ο αντίστροφος μηχανισμός λειτουργεί και στην περίπτωση που η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος.


Πολιτική ανοικτής αγοράς


Η πολιτική αυτή ασκείται μέσω της αγοράς και πώλησης κρατικών ομολόγων στο χρηματιστήριο από την Κεντρική Τράπεζα. Όταν η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος, αγοράζει κρατικές ομολογίες και διοχετεύει έτσι χρήμα στην αγορά το οποίο έχει πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην προσφορά χρήματος και αντίθετα.


Το βασικό πλεονέκτημα της πολιτικής αυτής είναι ότι μεταβάλλεται η προσφορά του χρήματος, χωρίς να γίνονται εμφανείς οι ενέργειες της Κεντρικής Τράπεζας και χωρίς να δημιουργούνται δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία.


Μεταβολή του ποσοστού των ρευστών διαθεσίμων των τραπεζών


Οι εμπορικές τράπεζες είναι υποχρεωμένες να διατηρούν ένα ποσοστό των καταθέσεών τους σε μορφή ρευστών περιουσιακών στοιχείων (μετρητά, έντοκα γραμμάτια του δημοσίου, ομολογίες κ.ά.) και το ποσοστό αυτό ονομάζεται ποσοστό ρευστών διαθεσίμων των τραπεζών.


Η Κεντρική Τράπεζα της χώρας μπορεί να μεταβάλλει την προσφορά χρήματος στην οικονομία με αυξομείωση του ποσοστού των υποχρεωτικών διαθεσίμων. Συγκεκριμένα η αύξηση του ποσοστού αυτού θα οδηγήσει σε μείωση των συνολικών πιστώσεων και κατά συνέπεια της προσφοράς χρήματος και αντιστρόφως.


Εκτός των παραπάνω β ασικών μέτρων υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα μέτρα τα οποία η κεντρική τράπεζα μπορεί να εφαρμόσει μεμονωμένα ή σε συνδυασμό μεταξύ τους.


Μεταβολή των υποχρεωτικών καταθέσεων


Οι εμπορικές τράπεζες είναι υποχρεωμένες να καταθέτουν άτοκα ή έντοκα στην Κεντρική Τράπεζα ένα ποσοστό από τις καταθέσεις των πελατών τους. Με τη μεταβολή του ποσοστού των υποχρεωτικών καταθέσεων η Κεντρική Τράπεζα επηρεάζει τις χορηγήσεις των εμπορικών τραπεζών.


Μεταβολή του δημόσιου χρέους


Όταν οι δαπάνες του δημόσιου τομέα ξεπερνούν τα έσοδά του και το δημόσιο δανειστεί από την κεντρική τράπεζα ποσό ίσο με το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, το δε δάνειο καλυφτεί με την έκδοση νέου χρήματος, αυξάνεται ισόποσα και η ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί.


Καθορισμός ανώτατου ορίου χρηματοδοτήσεων


Η Κεντρική Τράπεζα μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος της τραπεζικής χρηματοδότησης, καθορίζοντας ανώτατο ποσό ή ποσοστό ανόδου των χορηγήσεων των εμπορικών τραπεζών για κάθε περίοδο.


Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα τα παραπάνω μέτρα είναι μέτρα ποσοτικού χαρακτήρα και επιδιώκουν να επηρεάσουν τη συνολική δαπάνη της οικονομίας. Πέρα από τους τα μέτρα αυτά υπάρχουν και μέτρα ποιοτικού χαρακτήρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση ή την αποθάρρυνση της χρηματοδότησης συγκεκριμένων κλάδων ή κατηγοριών συναλλαγών. Σαν τέτοια μέτρα μπορούν να εκληφθούν:


Ο καθορισμός των προϋποθέσεων χορήγησης δανείων στεγαστικών, καταναλωτικής πίστης και πωλήσεων με δόσεις και


Ο καθορισμός ειδικών μειωμένων επιτοκίων για τις εξαγωγικές ή βιοτεχνικές επιχειρήσεις για να αποκτήσουν κεφάλαια κίνησης κ.ά.

————————————————————————–

Σήμερα λοιπόν αυτοί που ελέγχουν την Τράπεζα Ελλάδος αποφασίζουν για το πόσο χρήμα θα κυκλοφορεί στην Ελλάδα, πόση ανεργία θα έχουμε και πόσο θα είναι το έλλειμμα μας. Αυτός ο κάποιος, με την ανοχή της πολιτικής ολιγαρχίας (με το αζημίωτο) ασκεί σήμερα στη χώρα μας “περιοριστική νομισματική πολιτική” με τέτοια ένταση, που η ζήτηση έχει πέσει στο ναδίρ με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία να έχει εκτοξευθεί στα ύψη και το χρήμα να έχει γίνει σπάνιο είδος.  Εμείς, μπορούμε να ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια ποιος από τους ολιγάρχες θα εισπράτει το “αζημίωτο”, αλλά τον διοικητή της τράπεζας Ελλάδος θα τον επιλέξει το τραπεζικό καρτέλ και θα τον διορίσει χωρίς να μας ρωτήσει.  Ο διοικητής της τράπεζας Ελλάδος, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ( http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/MonetaryPolicyEurosystem/monetary.aspx), δηλαδή δικό τους παιδί και ένα τέτοιο δικό τους παιδί φτάσαμε να έχουμε σήμερα για πρωθυπουργό.

Το γεγονός επισης ότι οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται από την κεντρική τράπεζα (σήμερα από την  ΕΚΤ) με “προεξοφλητικό επιτόκιο”, σημαίνει ότι οι εμπορικές τράπεζες στις οποίες χρωστάτε τα δάνεια σας, προκειμένου να αποκτήσουν ρευστότητα. μεταβίβασαν “τις απαιτήσεις τους” που απορρέουν από το δάνειο σας στην ΕΚΤ, που σημαίνει ότι σήμερα δεν χρωστάτε στην πραγματικότητα στην τράπεζα από την οποία πήρατε το δάνειο, αλλά στην ΕΚΤ.  Είναι σημαντικό να αναρωτηθούμε αν το ίδιο ισχύει και για την Αγροτική Τράπεζα στην οποία είναι υποθηκευμένο μεγάλο μέρος της Ελληνικής καλλιεργήσιμης γης, αφού όλοι οι αγρότες χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλα τους στην Αγροτική.

Δεν ξέρω αν σας παρηγορεί το γεγονός ότι δεν είμαστε ο μόνος λαός που δεν του ανήκει η κεντρική του τράπεζα. (http://www.youtube.com/watch?v=YF2Hxk12SNw&feature=player_embedded) Οι κεντρικές τράπεζες σχεδόν όλων των χωρών είναι ιδιωτικές. Δεν ξέρω αν σας λέει κάτι αυτό, αλλά η κεντρική τράπεζα της Λιβύης ήταν δημόσια πριν την πτώση του Κανταφι και θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν αυτό θα αλλάξει.

Πιστεύω ότι η εθνική μας ανεξαρτησία ξεκινά με την εθνικοποίηση της Τράπεζας Ελλάδος και ότι η Ελλάδα, αποκλείεται να “ανήκει στους Ελληνες”, αν δεν μας ανήκει πρώτα από όλα η κεντρική μας τράπεζα.  Ομως τα συμφέροντα είναι τεράστια και ο ηγέτης που θα προσπαθήσει να εθνικοποιήσει την Τράπεζα της Ελλάδος θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός όσον αφορά στο τι τρώει, με τι αεροπλάνο πετάει και που παρκάρει το αυτοκίνητο του, διότι θα τον χάσουμε νύχτα.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ


ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΦΕΝΤΕΣ, ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Το ακόλουθο είναι απόσπασμα απο το εξαιρετικό MONEY MASTERS (ένα ντοκυμαντέρ για το χρήμα και τους αργυραμοιβούς που πρέπει να δείτε) που αφορά στον Πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν, στον τρόπο που απαγκιστρώθηκε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση (που ελέγχονταν απο τους αργυραμοιβούς) και έχει πολύ ενδιαφέρον.  Ενα κομμάτι της ιστορίας που δε διδασκόμαστε και δε νομίζω ότι αυτό είναι τυχαίο.


GOLDMAN SACHS, Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

GOLDMAN SACHS η Τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο
Το 2008 μετά από το ξέσπασμα της κρίσης, η αμερικανική κυβέρνηση αρνήθηκε με πρόταση του υπουργού Οικονομικών Τζ. Πόλσον να χρηματοδοτήσει αρχικώς τις αμερικανικές Τράπεζες.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να καταρρεύσει η Lehman Brothers, Τράπεζα που σε μεγάλο βαθμό ήταν υπεύθυνη για την κρίση.
Μετά από την κατάρρευσή της, ο Πόλσον χρηματοδότησε με ειδική ρύθμιση τις Τράπεζες, ανάμεσα στις οποίες και την Goldman Sachs βασικό ανταγωνιστή της Lehman Brothers.

Ο Πόλσον βέβαια, υπήρξε στο παρελθόν επικεφαλής της Goldman Sachs, της Τράπεζας που, όπως φαίνεται, κυβερνά τον κόσμο.

Στελέχη της γίνονται πρωθυπουργοί, υπουργοί, επικεφαλής οικονομικών οργανισμών.

Μια οικονομική μυστική σέχτα κινεί τα νήματα της παγκόσμιας οικονομίας, ανεβάζοντας οικονομίες και κυβερνήσεις.

Τα στελέχη της, ιεραπόστολοι του χρήματος, προφήτες των αγορών δουλεύουν στην τράπεζα 10 χρόνια και μετά προωθούνται σε κυβερνήσεις δημιουργώντας ένα δίκτυο ελέγχου της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής.

Το «Κουτί της Πανδώρας» ανοίγει και αποκαλύπτει:

Πώς η Goldman Sachs ελέγχει την παγκόσμια οικονομία;

Πως χειραγωγεί κυβερνήσεις μέσα από κρυφά της στελέχη;

Πώς δημιούργησε ψεύτικη εικόνα για το ελληνικό χρέος, προκειμένου η Ελλάδα να μπει στην ΟΝΕ κερδίζοντας πάνω από 300 εκατ. δολάρια;

Στην εκπομπή ο Μαρκ Ρος αναλυτής της Le Monde και συγγραφέας του βιβλίου «Η Τράπεζα» αποκαλύπτει πώς στήθηκε το παιχνίδι ενάντια στην Ελλάδα και ποιοι Έλληνες χρησιμοποιήθηκαν στο Λονδίνο και την Αθήνα.

Επειδή τίποτα δεν είναι, όπως φαίνεται..


Το είδα στο Ramnousia


ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ…

Η ευρηματική δημιουργία του χρήματος, η ιδιάζουσα λειτουργία του χρηματοπιστωτικού κλάδου, οι τραπεζικές επιδρομές, η κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών και η ενδεχόμενη χειραγώγηση της τιμής του χρυσού, από την τραπεζική ναυαρχίδα

«Άφησε με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους του», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο M.A. Rothschild, επιφανές μέλος της ομώνυμης ευρωπαϊκής (γερμανικής) ιουδαϊκής οικογένειας, η οποία ίδρυσε στα τέλη του 18ου αιώνα τα γνωστά τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο δε αμερικανοκαναδός οικονομολόγος J.K. Galbraith, γνωστός υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, είχε τονίσει ότι, «Η διαδικασία, με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν νέο χρήμα, είναι τόσο απλή, που το μυαλό αηδιάζει».        

Αναλυτικότερα, με τη διαδικασία της «δημιουργίας» χρήματος «κατασκευάζεται» ουσιαστικά το «λογιστικό χρήμα», το οποίο στη συνέχεια «διοχετεύεται» στο κυκλοφοριακό σύστημα της Οικονομίας. Το γεγονός αυτό δεν συμβαίνει βέβαια με την εκτύπωση χρημάτων, αλλά με την λήψη δανείων εκ μέρους του δημοσίου, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, από τις εμπορικές τράπεζες -

επίσης, με τη δανειοδότηση των ιδιωτικών τραπεζών από τις εκάστοτε κεντρικές τους, ή από την αντίστοιχη μεταξύ τους, στη διατραπεζική αγορά.

Για παράδειγμα, όταν μία εταιρεία (ιδιώτης, δημόσιο) δανείζεται από μία εμπορική τράπεζα, «δημιουργούνται» αυτόματα νέα χρήματα -όπως και όταν η ιδιωτική τράπεζα δανείζει κάποια άλλη ή δανείζεται από την κεντρική. Εκτός αυτού, δημιουργούνται επίσης νέα χρήματα από τις ιδιωτικές τράπεζες, όταν αγοράζουν στοιχεία του Ενεργητικού τους (αξιόγραφα, ακίνητα κλπ), ανοίγοντας πιστωτικό λογαριασμό (όψεως) στον πωλητή, με τον οποίο συναλλάσσονται.

Έτσι λοιπόν, η «δημιουργία» του νέου χρήματος είναι συνδεδεμένη με τη δημιουργία πιστώσεων, ενώ η εξόφληση των πάσης φύσεως δανείων, ή η πώληση των στοιχείων του ενεργητικού από τις τράπεζες «καταστρέφει», περιορίζει δηλαδή, την υφιστάμενη ποσότητα χρημάτων. Τα «άϋλα» χρήματα δε που «παρασκευάζονται» ή «καταστρέφονται» με αυτόν τον τρόπο, ονομάζονται, σε αντίθεση με αυτά που προέρχονται από τα ευγενή μέταλλα, «Fiat Money» – από το λατινικό «fiat», το οποίο μεταφράζεται ως «δημιουργία» (στην προκειμένη περίπτωση, χρήματα που δημιουργούνται από το τίποτα.

Είναι ίσως σκόπιμο να προσθέσουμε εδώ ότι, τα χρήματα που δημιουργούνται με αυτή τη «μαγική» διαδικασία, αντιπροσωπεύουν πραγματικές αξίες (ΑΕΠ), εφόσον δανείζονται έναντι υλικών αξιών (ακίνητα, αξιόγραφα, μετοχές κλπ), οι οποίες «δεσμεύονται» από τις τράπεζες σαν εγγυήσεις. Όταν όμως οι υλικές αυτές αξίες είναι υπερτιμημένες, όπως στο παράδειγμα των Subprimes (Η.Π.Α., Ισπανία, Ιρλανδία κλπ), όταν δηλαδή υπάρχουν «στρεβλώσεις» στις αγορές, τότε τα χρήματα που δημιουργούνται με το συγκεκριμένο αντίκρισμα είναι εντελώς αδικαιολόγητα -με αποτέλεσμα να «εκβάλλουν» στις γνωστές μας χρηματοπιστωτικές κρίσεις, όπου «καταστρέφονται» (διαγράφονται) στην πραγματικότητα οι υπερβάλλουσες ποσότητες.

Οφείλουμε να σημειώσουμε επίσης ότι, οι εμπορικές τράπεζες επιτρέπεται να δανείζουν στους καταναλωτές (επιχειρήσεις και ιδιώτες), ένα συγκεκριμένο πολλαπλάσιο ποσόν των συναλλαγματικών αποθεμάτων τους (καταθέσεων), στην εκάστοτε κεντρική τράπεζα. Στην Ευρώπη (ΕΚΤ) είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν ένα ελάχιστο απόθεμα καταθέσεων (ρεζέρβα) ύψους 2% -γεγονός που σημαίνει ότι μπορούν να δανείζουν το 50πλάσιο των καταθέσεων που διατηρούν στην κεντρική τράπεζα, με τη μορφή λογιστικών χρημάτων (θα αλλάξει στο 33πλάσιο, με βάση τη συνθήκη της Βασιλείας ΙΙΙ, αλλά από το 2018 -τόσος ήταν ο «πολλαπλασιαστής» κεφαλαίων στη Lehman Brothers, όταν χρεοκόπησε).

Σε ορισμένες χώρες (Καναδάς, Σουηδία, Μ. Βρετανία) δεν είναι υποχρεωμένες οι ιδιωτικές τράπεζες να διαθέτουν ελάχιστα αποθέματα στις κεντρικές. Φυσικά τηρούνται παράλληλα ορισμένοι άλλοι κανόνες, όπως το ύψος των καταθέσεων σε σχέση με την εκχώρηση δανείων, έτσι ώστε να υπάρχει κίνητρο για τις τράπεζες, η «διαχείριση» των αποταμιεύσεων και διάφοροι άλλοι, στους οποίους θα αναφερθούμε εκτενέστερα στο μέλλον. Ειδικά όσον αφορά τα μετρητά χρήματα, η δημιουργία τους είναι αποκλειστικό «προνόμιο» της εκάστοτε κεντρικής τράπεζας -αν και αποτελούν ένα ελάχιστο μέρος (περί το 3%), της συνολικής ποσότητας χρήματος, ενώ βαίνουν συνεχώς μειούμενα.

Η αιτία της μείωσης των μετρητών χρημάτων, ανεξάρτητα με τα όσα συνήθως λέγονται, είναι η περιορισμένη ωφέλεια (κερδοφορία) των τραπεζών, αφού δεν μπορούν να 50πλασιαστούν ανάλογα -παράλληλα με το ότι απαιτούνται ίσου ύψους καταθέσεις των εμπορικών, στις κεντρικές τράπεζες. Αυτός είναι ουσιαστικά ο κύριος λόγος, για τον οποίο οι συναλλαγές με μετρητά χρήματα περιορίζονται συνεχώς, ακόμη και νομοθετικά, αντικαθιστάμενες με το «πλαστικό χρήμα», με τη χρήση επιταγών ακόμη και για μικρά ποσά κλπ. Οι τράπεζες αντιπαθούν λοιπόν τις συναλλαγές με μετρητά, επειδή διαθέτουν συνήθως πολύ περιορισμένα αποθέματα πραγματικών χρημάτων  -για κανέναν άλλο λόγο.      

Συνεχίζοντας, από τα παραπάνω τεκμηριώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η «τοκογλυφική» λειτουργία των τραπεζών, η οποία δεν είναι «σχήμα λόγου», αλλά απτή πραγματικότητα. Για παράδειγμα, όταν μία τράπεζα διαθέτει καταθέσεις ενός εκατομμυρίου στην κεντρική μπορεί, σύμφωνα με όσα έχουμε αναφέρει, να δανείζει 50 εκατομμύρια -δηλαδή, 49.000.000 περισσότερα από αυτά που διαθέτει. Εάν χρεώνει λοιπόν επιτόκιο 5%, κερδίζει ετήσια 2.500.000, διαθέτοντας καταθέσεις ύψους 1.000.000. Επομένως, κερδίζει 250% ετησίως στο ποσόν που πραγματικά «επενδύει» -ένα εξόφθαλμα τοκογλυφικό επιτόκιο, άνω του 20% μηνιαία (οι τοκογλύφοι κερδίζουν πολύ λιγότερα).

Εάν συμπληρώσουμε δε ότι οι τράπεζες, με διάφορα τεχνάσματα πολλαπλασιάζουν ακόμη περισσότερο τον «αέρα» που δανείζουν (για παράδειγμα, όταν ασφαλίζουν τα δάνεια τους, θεωρούνται σαν να μην υπάρχουν -έτσι λειτούργησαν οι τράπεζες με τα γνωστά μας πια CDS, τα Credit Default Swaps), τότε τα επιτόκια που απολαμβάνουν στο αρχικό τους εγγυητικό κεφάλαιο του 1.000.000, ξεπερνούν κατά πολύ το 500% ετησίως.  

Επίσης από εδώ διαπιστώνεται το τεράστιο πρόβλημα που θα δημιουργούταν στις τράπεζες των χωρών που έχουν δανείσει τη χώρα μας (κάτι ανάλογο συνέβη με την πτώχευση της Lehman Brothers), στην περίπτωση μίας ενδεχόμενης χρεοκοπίας της. Στον Πίνακα Ι φαίνεται, για παράδειγμα, ότι, οι Γαλλικές τράπεζες, οι οποίες είχαν δανείσει στην Ελλάδα 75 δις $, είχαν καταθέσεις στην ΕΚΤ, για το συγκεκριμένο βέβαια δάνειο, το πολύ 1,5 δις $  -με υποθετικό πολλαπλασιαστή (leverage -ξεπερνάει συχνά το 100πλάσιο) μόλις 50πλάσιο:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου σε εκ. δολάρια, καταθέσεις χρημάτων στην εκάστοτε κεντρική τράπεζα, σε εκ. δολάρια  

ΧΩΡΑ
Ομόλογα
Καταθέσεις στις κεντρικές τράπεζες



Γαλλία
75.452
1.509,04
Ελβετία
63.966
1.279,32
Γερμανία
43.236
864,72
Η.Π.Α.
16.411
328,22
Μ. Βρετανία
12.342
246,84
Ολλανδία
11.849
236,98
Πορτογαλία
10.317
206,34
Ιρλανδία
8.506
170,12
Ιαπωνία
8.447
168,94
Ιταλία
8.381
167,62
Υπόλοιπες χώρες
43.693
873,86



Γενικό σύνολο
302.600
6.052
Πηγή: Αναφορά τρίτου τετραμήνου 2009 της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS).     
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Από τον Πίνακα Ι διαπιστώνεται ότι, υποθέτοντας πως όλες οι ξένες τράπεζες δάνεισαν τη χώρα μας μόνο με το 50πλάσιο των καταθέσεων τους στην εκάστοτε κεντρική τους,  διέθεσαν μόλις 6,052 δις $  -για συνολικά δάνεια 302.600 εκ. $. Εάν όμως η Ελλάδα χρεοκοπούσε, θα ήταν υποχρεωμένες να καταθέσουν τα υπόλοιπα 296,548 δις $ στην κεντρική τράπεζα  -ένα πραγματικά τεράστιο ποσόν (το 50πλάσιο), το οποίο θα οδηγούσε ίσως κάποιες από αυτές επίσης στη χρεοκοπία (ένα από τα σημαντικότερα «διαπραγματευτικά χαρτιά», το οποίο φαίνεται ότι δεν χρησιμοποίησε η κυβέρνηση μας, για λόγους που μόνο η ίδια γνωρίζει).

Ένα επόμενο συμπέρασμα είναι το ότι, μας δάνεισαν 6,52 δις $ πραγματικά χρήματα, εισπράττοντας «τοκογλυφικούς τόκους» για 302.600 δις $ λογιστικό χρήμα (το ίδιο συμβαίνει προφανώς και με τις Ελληνικές τράπεζες, όσον αφορά τα δάνεια τους στο δημόσιο). Το τι θα σήμαινε μία ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ιρλανδίας, η οποία οφείλει πάνω από 730 δις $ στις τράπεζες (εξ αυτών, τα 508,6 δις $ στις ευρωπαϊκές), είναι τουλάχιστον «ανατριχιαστικό». Πόσα κερδίζουν βέβαια οι νέοι δανειστές μας, από το «πακέτο» στήριξης της οικονομίας μας, με το «ψηφιακό ποσόν» των 110 δις ? που μας δανείζουν πλέον ενυπόθηκα, με «δόσεις υποτέλειας», είναι αρκετά εμφανές -γεγονός που σημαίνει ότι, δεν θα έχουν την παραμικρή διάθεση να μας «επιτρέψουν» (επιστρέψουν) την Εθνική μας κυριαρχία.        
  
Ο κίνδυνος τώρα των μαζικών αναλήψεων των καταθετών από τις τράπεζες (επιδρομή στις τράπεζες -Bank run) οφείλεται στο ότι, οι τράπεζες διαθέτουν μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των καταθέσεων σε μετρητά, της τάξης του 3%. Εάν λοιπόν ένας μεγαλύτερος αριθμός καταθετών θελήσει να αποσύρει τα χρήματα του, οι τράπεζες αδυνατούν να τα διαθέσουν. Έτσι συνέβη σε γενικές γραμμές στην κρίση του 1930 – κάτι που τελικά επιλύθηκε αργότερα, ως ένα βαθμό, με τη βοήθεια της ίδρυσης των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες καλύπτουν (εν μέρει φυσικά), τέτοιου είδους ενδεχόμενα (Bank run).

Αυτό που επίσης συνέβη στην ίδια κρίση (1930), ήταν η μανία «αποχρέωσης» των νοικοκυριών (επιστροφή παλαιών δανείων, κανένας νέος δανεισμός) -γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα, αφενός μεν την «καταστροφή» μεγάλων ποσοτήτων χρήματος, αφετέρου το μηδενισμό της δημιουργίας νέων (μία από τις σημαντικότερες «παρενέργειες» του φαινομένου του «στασιμοπληθωρισμού», από τον οποίο κινδυνεύει τα μέγιστα σήμερα η χώρα μας, λόγω της ΔΝΤ-πολιτικής, στην οποία «σέρνεται» κυριολεκτικά η κυβέρνηση μας).       

Χωρίς να επεκταθούμε σε περαιτέρω λεπτομέρειες, αφού ο σκοπός του κειμένου μας είναι διαφορετικός (θα επανέλθουμε με ιδιαίτερο άρθρο μας), δεν μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί, ποια είναι η τελική πηγή των χρημάτων -κάτι αντίστοιχο δηλαδή, με την αναζήτηση της αρχής του σύμπαντος και του δημιουργού του.

Ψάχνοντας την απάντηση, καταλήγει εύκολα στην Τράπεζα των Τραπεζών -στην «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» δηλαδή (Bank for International Settlements ή BIS) η οποία, με έδρα τη Βασιλεία, λειτουργεί ουσιαστικά σαν την κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών. Η πόλη αυτή της Ελβετίας είναι γνωστή από τους κανόνες που θεσπίζονται για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, με την ονομασία Βασιλεία Ι, Βασιλεία ΙΙ κλπ. Επίσης, από την εντυπωσιακά μεγάλη έκθεση χρυσού και πολυτίμων λίθων, στην οποία πρωτοστατούν οι Εβραίοι.   

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ BIS

Η «κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών» (BIS) είναι μία διεθνής οργάνωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου, η οποία διαχειρίζεται ένα μέρος των διεθνών συναλλαγματικών αποθεμάτων. Ιδρύθηκε το 1930 από τις κεντρικές τράπεζες του Βελγίου, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Μ. Βρετανίας και της Ιταλίας, καθώς επίσης από δύο ομίλους ιδιωτικών τραπεζών των Η.Π.Α. και της Ιαπωνίας. Ο αρχικός σκοπός της ίδρυσης της ήταν η εξασφάλιση της ικανότητας αποπληρωμής των πολεμικών αποζημιώσεων του 1ου παγκοσμίου πολέμου από τη Γερμανία, σε συνδυασμό με το Young-Plan (συμφωνία αποζημιώσεων και προγραμματισμός της πληρωμής τους, η οποία γράφτηκε το 1929 και υιοθετήθηκε το 1930).   

Ήδη όμως από το 1931, όπου σταμάτησε η πληρωμή των αποζημιώσεων εκ μέρους της Γερμανίας, λόγω της παγκόσμιας τότε χρηματοπιστωτικής κρίσης, έπαψε να υφίσταται ο λόγος, για τον οποίο ιδρύθηκε η τράπεζα. Εν τούτοις, συνέχισε τη λειτουργία της, αφού μετατράπηκε στην κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών, η οποία συνέβαλλε στη στενότερη συνεργασία των κεντρικών τραπεζών μεταξύ τους – ενώ προσέφερε δυνατότητες νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων (businesses).

Στην BIS αντιπροσωπεύονταν κυρίως τα ηγετικά αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (JP Morgan Chase & Co, Morgan Stanley, Chase National Bank of Rockefeller, Dillon-Read Group, Bank house J.Henry Schroeder New York), τα οποία ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για «επιχειρηματικές συνεργασίες» με τη Γερμανία. Από γερμανικής πλευράς, συμμετείχε κυρίως ο Kurt von Schroeder, ένας από τους σημαντικότερους χρηματοδότες του Hitler.       

Στην περίοδο του Εθνικοσοσιαλισμού (1933-1945), η BIS θεωρούταν ιδιαίτερα «φιλοναζιστική», με μία εξαιρετικά μεγάλης επιρροής γερμανική ομάδα εντός της. Για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της γερμανικής κεντρικής τράπεζας του 3ου Ράιχ ήταν ένας από τους προέδρους της BIS. Το 1938, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας, η BIS ανέλαβε τον αυστριακό χρυσό, ενώ «βοήθησε» στην αποστολή  μέρους του τσεχικού χρυσού, προς όφελος των ναζί, μετά την κατάληψη της Τσεχίας (1939). Τότε, ο βρετανός λόρδος Montagun Norman, ένας από τους προέδρους της BIS και ταυτόχρονα διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, δεν εμπόδισε τη μεταφορά του τσεχικού χρυσού, προς όφελος των ναζί.

Τον Απρίλιο του 1939 ανέλαβε επίσημα πρόεδρος της BIS ο αμερικανός δικηγόρος Thomas Mc Kittrick, ο οποίος εκπροσωπούσε παράλληλα τα συμφέροντα των Rockefellers, ενώ κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, η BIS διακανόνιζε όλες τις απαιτούμενες συναλλαγματικές δραστηριότητες του 3ου Ράιχ  -όπως, για παράδειγμα, τις «συναλλαγές» με τον κλεμμένο χρυσό των κεντρικών τραπεζών των χωρών που είχαν καταληφθεί από τη ναζιστική Γερμανία. Το ίδιο χρονικό διάστημα, η τράπεζα ήταν ο μυστικός τόπος συνάντησης γερμανών, ηγετικών στελεχών του Hitler, με διεθνείς τραπεζίτες - καθώς επίσης, με τον αρχηγό της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας στην Ελβετία.

Το 1943, οι προσπάθειες του τότε υπουργού οικονομικών των Η.Π.Α., καθώς επίσης της εξόριστης νορβηγικής κυβέρνησης να πάψει η λειτουργία της BIS, λόγω της ναζιστικής της «καταγωγής», δεν ευοδώθηκαν -μεταξύ άλλων, ο Keynes ήταν υπέρ της διατήρησης της, τεκμηριώνοντας τη θέση του με το ότι, η BIS θα φαινόταν χρήσιμη για την «επανόρθωση» της οικονομίας μετά τον πόλεμο. Μέχρι το 1990 δε έγιναν μεγάλες προσπάθειες για να διατηρηθεί κρυφό το ναζιστικό παρελθόν της BIS  -παρά το ότι το 1952 είχε γραφεί ένα βιβλίο για την ιστορία της, από το Δανό K.Moltke.

Το βιβλίο αναφερόταν ουσιαστικά στην «υπόγεια» σχέση και στη στενή συνεργασία του αμερικανικού με το γερμανικό Καρτέλ, με συνδετικό κρίκο την τράπεζα των τραπεζών  -κάτι που ενδεχομένως συνεχίζει να συμβαίνει, ειδικά όσον αφορά τα δύο αυτά ηγετικά Καρτέλ των πολυεθνικών. Πρόκειται λοιπόν για τη «φωλιά του κτήνους», όπως χαρακτηρίζουν το αιμοβόρο, αδρανές κερδοσκοπικό κεφάλαιο πολλοί οικονομολόγοι, η οποία (φωλιά) είναι ταυτόχρονα η «σκοτεινή σπηλιά» συνάντησης και συντονισμού του γερμανικού με το αμερικανικό, αλλά και με τα υπόλοιπα «δυτικά» Καρτέλ (των εντολοδόχων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας δηλαδή).            

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ BIS

Η τράπεζα των τραπεζών άρχισε να λειτουργεί κανονικά το 1945, αφού άλλαξε το καταστατικό της -έτσι ώστε όλες οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες, επίσης οι σοσιαλιστικές (με εξαίρεση τη Σοβιετική Ένωση και την Α. Γερμανία), να είναι μέλη της. Μεταξύ των ετών 1962 και 1971, το κεντρικό βάρος των δραστηριοτήτων της ήταν η καταπολέμηση των συναλλαγματικών κρίσεων, σε στενή συνεργασία με τους G10, όπου εκπροσωπούνταν οι κεντρικές τράπεζες των δέκα σημαντικότερων μελών του ΔΝΤ και της Ελβετίας (δεν ήταν τότε μέλος του Ταμείου). Από το 1971, μετά το χρονικό σημείο δηλαδή που έπαψε να ισχύει ο κανόνας του χρυσού και η σύνδεση των νομισμάτων με το δολάριο, οι δραστηριότητες της BIS αφορούσαν κυρίως τις ευρωπαϊκές αγορές συναλλάγματος, την επίβλεψη των τραπεζών, καθώς επίσης των ασφαλιστικών εταιρειών.

Ουσιαστικά η BIS είναι μία διεθνής «οργάνωση», η οποία «ορίζεται» από το ιδιαίτερο status μίας ανώνυμης εταιρείας «εξειδικευμένου Δικαίου», με έδρα τη Βασιλεία και δύο υποκαταστήματα -στην πρωτεύουσα του Μεξικού και στο Χονγκ Κονγκ. Τα ίδια κεφάλαια της ήταν αρχικά 1,5 δις «χρυσά φράγκα», χωρισμένα σε 600.000 μετοχές, αξίας 2.500 «χρυσά φράγκα» η κάθε μία (ένα «χρυσό φράγκο» αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από 0,29 γραμμάρια καθαρού χρυσού).

Κατά τον επίσημο ισολογισμό της από τις 31.10.2010, το μετοχικό κεφάλαιο είναι χωρισμένο σε 547.125 μετοχές, αξίας 5.000 SDR (Special Drawing Right) εκάστης. Το SDR είναι μία ειδική μονάδα μέτρησης, ένα ειδικό, δικό τους νόμισμα δηλαδή («Θεϊκό»), το οποίο χρησιμοποιεί το ΔΝΤ  -στις 31.03.2009 το 1 SDR αντιστοιχούσε με 1,493 $, ενώ υπολογίζεται σε σχέση με ένα ειδικό καλάθι διαφόρων ισχυρών νομισμάτων (η στενή σχέση της τράπεζας των τραπεζών με το ΔΝΤ, τον εντολοδόχο του Καρτέλ, καθώς επίσης οι ειδικοί μέθοδοι μέτρησης/αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται από το Βατικανό του Κεφαλαίου, όπως αποκαλείται από κάποιους η BIS, είναι φανερή).

Οι μέτοχοι της είναι κεντρικές τράπεζες ενώ, παρά το καινούργιο καταστατικό της, υπάρχουν ακόμη μερικοί ιδιώτες-μέτοχοι, οι οποίοι δεν θέλουν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία τους και δεν τους γνωρίζει κανένας «θνητός». Ο Πίνακας ΙΙ που ακολουθεί, αναφέρεται στα εξαιρετικά κερδοφόρα, στα εμφανή βέβαια αποτελέσματα της BIS, για το έτος χρήσης της που έληξε την 31.03.2010:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Αποτελέσματα χρήσεως 31.03.2009  -31.03.2010, σε εκ. SDR

Στοιχεία
31.03.2010
31.03.2009



Σύνολο Ενεργητικού
*258.893,30
255.386,70
Καταθέσεις σε συνάλλαγμα
195.755,10
197.222,10
Καταθέσεις σε χρυσό
32.064,10
23.052,10
Ίδια Κεφάλαια
683,10
683,10
Καθαρό Κέρδος
**1.859,80
446,10



Κέρδος ανά μετοχή σε SDR
***3.405,40
816,80
* Περίπου 258 δις SDR, ήτοι 384 δις $
** Περίπου 1,8 δις SDR. ήτοι 2,68 δις $
*** 3.405 SDR ή 5.083 $
Πηγή: Ισολογισμός BIS
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Στη Γενική Συνέλευση, στο ανώτατο όργανο της τράπεζας, συμμετείχαν το 2001 συνολικά 49 κεντρικοί τραπεζίτες με δικαίωμα ψήφου. Εκτός από τις χώρες των G10, μέλη είναι η ΕΚΤ (1999), οι κεντρικές τράπεζες όλων των δυτικοευρωπαϊκών χωρών, αρκετές της Α. Ευρώπης και οι σημαντικότερες ασιατικές χώρες -περαιτέρω, οι μεγαλύτερες λατινοαμερικανικές τράπεζες, καθώς επίσης οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας, της Ινδίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Ν. Αφρικής.          
                                                                    
Η BIS διαχειρίζεται, από τη θέση της σαν κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών, ένα μέρος των συναλλαγματικών αποθεμάτων πάρα πολλών κρατών, καθώς επίσης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Τέλη του 2000, τα συναλλαγματικά αποθέματα που διατηρούνταν εκεί ήταν της τάξης του 7% των παγκοσμίων αποθεμάτων, με πελάτες της 120 κεντρικές τράπεζες.

Τα χρηματικά αποθέματα διατηρούνται σε κατάσταση «υψηλής ρευστότητας», έτσι ώστε να διατίθενται αμέσως, όταν χρειαστούν. Η BIS λειτουργεί επίσης σαν επενδυτική τράπεζα (Investment Bank) των κεντρικών τραπεζών, με στόχο την αύξηση των αποδόσεων τους από τα συναλλαγματικά τους αποθέματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις δε εκχωρεί βραχυπρόθεσμες «διευκολύνσεις», ενώ χρηματοδοτεί συνήθως δάνεια, τα οποία εγγυάται η Παγκόσμια Τράπεζα ή το ΔΝΤ.

Περαιτέρω η BIS είναι, με βάση το καταστατικό της, ένα φόρουμ διεθνούς συνεργασίας για χρηματοοικονομικά θέματα, καθώς επίσης για τα θέματα του χρυσού. Συμμετέχει σε διαδικασίες στήριξης των ευρωπαϊκών νομισμάτων ενώ, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, όπου έχουν αυξηθεί οι διασυνοριακές ροές των χρημάτων σε μεγάλο βαθμό, «εποπτεύει» επίσημα τις κινήσεις τους (προφανώς, με τις πληροφορίες που κατέχει, μπορεί να κερδίζει απεριόριστες ποσότητες χρημάτων). Στον τομέα των ιδιωτικών τραπεζών, ασχολείται με τις συνθήκες εποπτείας τους (Βασιλεία Ι, ΙΙ, ΙΙΙ κλπ), όπως τα ελάχιστα ίδια κεφάλαια τους (8% του συνολικού τους ενεργητικού). Με τον τομέα των ασφαλιστικών εταιρειών ασχολείται η «διεθνής ένωση των Αρχών εποπτείας των ασφαλειών» (IAIS, μέλη 100 κράτη), η γραμματεία της οποίας έχει έδρα, από το 1988, στην BIS.

Ολοκληρώνοντας, η BIS ασχολείται με την έρευνα στους τομείς της πολιτικής χρήματος, εκδίδει μελέτες σε επιστημονικά έντυπα, καθώς επίσης γενικές οικονομικές αναλύσεις ανά τρίμηνο. Συγκεντρώνει στοιχεία από όλα τα μέλη της και τα εμφανίζει σε διεθνείς τραπεζικές στατιστικές, με ιδιαίτερη σημασία στην πρόβλεψη των κινδύνων υπερχρέωσης των κρατών, καθώς επίσης την έγκαιρη διαπίστωση μελλοντικών κρίσεων  -σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Τέλος, πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν κατάφερε να προβλέψει έγκαιρα την παρούσα οικονομική κρίση, η οποία ξεκίνησε (επίσημα) με την κατάρρευση της Lehman Brothers  -παρά την οργάνωση, την ποιότητα και τις λεπτομερείς, παγκόσμιες πληροφορίες της. Άλλοι βέβαια πιστεύουν ακριβώς το αντίθετο:

Ότι δηλαδή η ίδια την προκάλεσε, συντονίζοντας τις δυνάμεις όλου του τραπεζικού συστήματος, στα πλαίσια της ολοκληρωτικής επίθεσης του Καρτέλ εναντίον των αδύναμων χωρών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των εργαζομένων της «δύσης»  -με στόχους είτε την υποδούλωση συγκεκριμένων χωρών (με τη βοήθεια της αποκρατικοποίησης της Πολιτικής), είτε την ήττα του κοινωνικού καπιταλισμού από τον μονοπωλιακό, είτε τη «λεηλασία» κάποιων επιχειρήσεων (ιδίως των κερδοφόρων κοινωφελών), είτε τη «συμπίεση» των αμοιβών των εργαζομένων (στο ύψος του κινεζικού «προτύπου»), είτε άλλους.            

ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ 

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) είναι προφανώς το κέντρο, το «σημείο μηδέν» δηλαδή, του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος -«η φωλιά του Κτήνους», η «ναυαρχίδα» των διεθνών τοκογλύφων καλύτερα, η οποία «απομυζά» το αίμα που ρέει στο κυκλοφοριακό σύστημα των αγορών. Η οργάνωση επιτυγχάνει ετήσια κέρδη δισεκατομμυρίων, χωρίς να πληρώνει ούτε στο ελάχιστο φόρους, όπως όλοι εμείς οι θνητοί. Οι ικανότατοι διαχειριστές της διαπραγματεύονται με αξιόγραφα, με χρυσό και με κάθε άλλου είδους εμπορεύματα (commodities), σε έναν δικό τους κόσμο χωρίς σύνορα  -ενώ κανένα δικαστήριο και καμία κυβέρνηση δεν ελέγχει τις δραστηριότητες τους. Όποιος θελήσει να επισκεφθεί τα 18όροφα κεντρικά της, δίπλα από το σιδηροδρομικό σταθμό της Βασιλείας, οφείλει να γνωρίζει ότι εισέρχεται σε διεθνές έδαφος, αφού η Ελβετική αστυνομία δεν έχει καμία δικαιοδοσία (πηγή: Tagespiegel).

Οι συζητήσεις που γίνονται στις «οχυρωμένες», ασφαλείς εγκαταστάσεις της BIS είναι απόλυτα εμπιστευτικές  -ενώ οι αίθουσες είναι μονωμένες, έτσι ώστε να μην μπορούν να ακουστούν αυτά που διαδραματίζονται εντός τους. Πέντε φορές ετήσια συναντώνται εδώ οι κυρίαρχοι των επιτοκίων και των ποσοτήτων χρημάτων που διατίθενται στις αγορές παγκοσμίως, για μυστικές ανταλλαγές απόψεων. Οι κεντρικοί τραπεζίτες των 56 χωρών-μελών της Γενικής της συνέλευσης σήμερα, αποφασίζουν στη Βασιλεία για τις πολιτικές αντιμετώπισης του χάους που βασιλεύει στις χρηματοπιστωτικές αγορές, καθώς επίσης για τα «πακέτα» στήριξης των χωρών που είναι αντιμέτωπες με οικονομικές κρίσεις -χωρίς κανένας να ενημερώνεται για το περιεχόμενο των άκρως απορρήτων συζητήσεων τους.

Στο ίδιο κτίριο στεγάζεται το «Συμβούλιο της Βασιλείας για την εποπτεία των τραπεζών», καθώς επίσης το «Συμβούλιο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» (Financial Stability Board) -εκείνες οι οργανώσεις δηλαδή, στις οποίες οι χρηματοπιστωτικοί «επόπτες» των 20 μεγαλυτέρων κρατών (G20) συμφωνούν μόνοι τους τα ελάχιστα «στάνταρντ» (συμφωνίες της Βασιλείας), για την προστασία του κλάδου του χρήματος. Η BIS, στην προκειμένη περίπτωση, δεν διαθέτει μόνο τους χώρους συνάντησης, αλλά τις ειδικές της γνώσεις, καθώς επίσης τα 550 άτομα του προσωπικού της.

Η βασική ασχολία όμως του προσωπικού της, είναι η διαχείριση ενός μέρους των αποθεμάτων (ρεζέρβες) της ΕΚΤ ή της Fed, με εντολή δική τους. Τα κέρδη από τη διαχείριση κεφαλαίων των κεντρικών τραπεζών, ύψους περί τα 300 δις ?, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα (περί τα 2,68 δις $), ενώ καθιστούν ανεξάρτητη την BIS. Οι «κυρίαρχοι του παιχνιδιού» εδώ είναι οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών και όχι οι εθνικές κυβερνήσεις -γεγονός που προστατεύει την τράπεζα από τις πολιτικές επιρροές. Όπως λέγεται δε, «Εδώ αποφασίζουν μόνο οι Bernanke οι Trichet αυτού του κόσμου, κανένας πολιτικός».

Ίσως το σημαντικότερο πρόσφατο γεγονός, ήταν η υποχρεωτική αύξηση των ιδίων κεφαλαίων των τραπεζικών ιδρυμάτων, με βάση τα οποία προσφέρουν δάνεια έως και 50πλάσια των χρημάτων, τα οποία πραγματικά διαθέτουν -με αντίστοιχο πολλαπλασιασμό των ευκαιριών (κερδών), αλλά και του ρίσκου, στην περίπτωση που οι τοποθετήσεις τους (δάνεια, επενδύσεις) αποδειχθούν ζημιογόνες. Η μείωση του πολλαπλασιαστή αυτού στο 33 (50 σήμερα), από το 2018, η τοποθέτηση δηλαδή ενός ανωτάτου ορίου χρέωσης των τραπεζών, στο 33πλάσιο των καταθέσεων τους στις εκάστοτε κεντρικές τράπεζες, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στο διεθνές τραπεζικό λόμπυ. 

Ο παγκόσμιος σύλλογος των μεγάλων τραπεζών (Institute of International Finance), πρόεδρος του οποίου είναι ο κ. J. Ackerman της Deutsche Bank (μάλλον εβραϊκής καταγωγής), προειδοποίησε την επιτροπή (BIS), ισχυριζόμενος ότι θα χαθούν τουλάχιστον 10.000.000 θέσεις εργασίας -κάτι που θεωρήθηκε εντελώς εσφαλμένο, αφού ένα ελάχιστο μόνο μέρος των τραπεζικών δανείων καταλήγει στην πραγματική οικονομία. Δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος τοποθετείται στα χρηματιστήρια, με υπερ100πλάσιο «πολλαπλασιαστή» -γεγονός που προσφέρει ονειρικές αποδόσεις στις τράπεζες (αλλά και απίστευτα μεγάλα ρίσκα).

Η BIS ΚΑΙ Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ

Ο αμερικανικός όμιλος GATA (Gold Anti-Trust Action Committee), κατέθεσε το Φεβρουάριο του 2002 (λίγο αργότερα ξεκίνησε παραδόξως η άνοδος των τιμών του χρυσού, μετά από πάρα πολλά χρόνια σταθερής διατήρησης της ισοτιμίας του), στο δικαστήριο της Βοστόνης, αγωγή εναντίον του αμερικανικού αποθετηρίου, της κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. (Fed), καθώς επίσης διαφόρων μεγάλων τραπεζών. Κατηγορούμενοι ήταν πολιτικοί, όπως ο πρώην Πρόεδρος B. Clinton και ο πρώην υπουργός οικονομικών L. Summers, ο διοικητής της Fed κ. A. Greenspan, καθώς επίσης οι πολυεθνικές τράπεζες, μεταξύ των οποίων η BIS, η J.P.Morgan, η Chase Manhattan, η Citigroup, η Goldman Sachs και η Deutsche Bank.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η κυβέρνηση των Η.Π.Α., σε συνεργασία με τις ηγετικές τράπεζες του κλάδου, είχε «χειραγωγήσει» από το 1994 και μετά την τιμή του χρυσού, με στόχο τη διατήρηση της σε χαμηλά επίπεδα. Ο στόχος των τραπεζών ήταν η επίτευξη μεγάλων κερδών, ενώ η κυβέρνηση των Η.Π.Α. αποσκοπούσε στην παραπλάνηση του υπολοίπου κόσμου, σε σχέση με την ισχύ του δολαρίου -το οποίο ουσιαστικά διατηρούταν τεχνητά υπερτιμημένο, έτσι ώστε να παραμένει παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, χωρίς τον ανταγωνισμό των υπολοίπων νομισμάτων (πηγές: B.Seiler, gata.org). Ειδικότερα, η αγωγή αναφερόταν, μεταξύ άλλων, στα εξής:

(α)  Η τιμή του χρυσού δεν επιτρεπόταν να αυξηθεί, επειδή κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με «σήμα κινδύνου» προς τις διεθνείς αγορές, σε σχέση με τον πληθωρισμό του αμερικανικού νομίσματος.
(β)  Μία ενδεχόμενη αύξηση της τιμής του χρυσού, θα πρόδιδε τη διεθνή αδυναμία του δολαρίου.
(γ)  Θα έπρεπε να προστατευθούν από δυνητικές ζημίες τόσο οι τράπεζες, όσο και τα υπόλοιπα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία δανείζονταν με χαμηλότοκα ομόλογα χρυσού, διαθέτοντας εξ αυτού πολύ χαμηλά αποθέματα του κίτρινου μετάλλου -κάτι που θα συνέβαινε, θα ζημιώνονταν δηλαδή οι τράπεζες, εάν αυξανόταν η τιμή του χρυσού. 
Χωρίς καμία αμφιβολία, ο χρυσός αποτελεί ακόμη ένα αξιόπιστο βαρόμετρο του πληθωρισμού ενός νομίσματος («εκτύπωση» δυσανάλογων ποσοτήτων χρήματος, με αποτέλεσμα την υποτίμηση τους), εάν δεν μπορεί κανείς να εξασφαλίσει τεχνητά τη διατήρηση του σε χαμηλή τιμή, σε σχέση με το συγκεκριμένο νόμισμα (εν προκειμένω, το δολάριο).
Αναμφίβολα λοιπόν, η αύξηση της τιμής του χρυσού σε σχέση με το δολάριο, «τεκμηριώνει» την αστάθεια του νομίσματος. Επομένως, εάν η αμερικανική κυβέρνηση ήταν σε θέση να ελέγξει την τιμή του χρυσού (σύμφωνα πάντα με το κατηγορητήριο που συνέταξαν οι δικηγόροι της GATA), μπορούσε να ελέγξει επίσης την ισοτιμία του δολαρίου -εξαπατώντας τον υπόλοιπο πλανήτη. Συνεπώς, ο χρυσός ήταν ανέκαθεν, ενώ συνεχίζει να είναι, ένα «πολιτικό» μέταλλο.
Αντίθετα, οι τράπεζες έλαβαν τότε μέρος στο, χωρίς καμία αμφιβολία εξαιρετικά πολύπλοκο αυτό παιχνίδι, με στόχο την αποκόμιση υπερκερδών. Η επεξήγηση αυτής της «υπόθεσης εργασίας» είχε ως εξής:
(α)  Στα χαρτιά, δανείζονταν οι εμπορικές τράπεζες χρυσό, από την εκάστοτε κεντρική τράπεζα, με πολύ χαμηλό επιτόκιο (περί το 1%).
(β) Τον χρυσό αυτόν που δανείζονταν, τον πουλούσαν αργότερα στην «ανοιχτή αγορά», χωρίς την ανάληψη κανενός ρίσκου -αφού γνώριζαν ότι, η τιμή του θα διατηρούνταν σταθερή (κάτι που προφανώς δεν ισχύει για τίποτα στον κόσμο, εάν δεν «χειραγωγείται» η τιμή του). 
(γ)  Στη συνέχεια, επένδυαν τα έσοδα από την πώληση του χρυσού, σε κρατικά ομόλογα -ή συμμετείχαν στις κερδοσκοπικές αγορές των παραγώγων, οι οποίες υπόσχονταν τεράστια κέρδη, με χαμηλές επενδύσεις (μόνο το 2005, η J.P.Morgan κατείχε παράγωγα αξίας 25 τρις $).
Εάν λοιπόν δεν συνέβαινε κάτι απρόβλεπτο, οι τράπεζες που συμμετείχαν σε αυτό το παιχνίδι (Colpo Grosso) κέρδιζαν στην κυριολεξία τεράστια ποσά. Εάν όμως κατέρρεαν τα χρηματιστήρια ή εάν αυξανόταν η τιμή του χρυσού, τον οποίο είχαν δανεισθεί και όφειλαν να επιστρέψουν αργότερα, τότε οι τράπεζες θα έχαναν αντίστοιχα τεράστια ποσά, οδηγούμενες στη χρεοκοπία -πόσο μάλλον αφού, μαζί με την άνοδο της τιμής του χρυσού, θα αυξάνονταν και οι τόκοι που πλήρωναν για τις ποσότητες που είχαν δανεισθεί, σε επίπεδα που θα αδυνατούσαν να πληρώσουν.
Μεταξύ άλλων, η GATA ανέφερε ότι, μεταξύ των ετών 1998 και 2001 η ζήτηση του χρυσού ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από τις ετήσιες ποσότητες εξόρυξης, γεγονός που όφειλε να οδηγήσει στην αύξηση της τιμής του. Κατά την ίδια, το κέρδος του Καρτέλ των τραπεζών, με τη βοήθεια της χειραγώγησης της τιμής του χρυσού, ήταν της τάξης των 42 δις $.
Φυσικά η αγωγή απορρίφθηκε από το αμερικανικό δικαστήριο, το οποίο θεώρησε ότι ο κατήγορος δεν είχε έννομο συμφέρον. Εμείς βέβαια δεν μπορούμε να έχουμε σαφή άποψη, αν και οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ ότι, τα τελευταία πέντε χρόνια η τιμή του χρυσού σχεδόν 7πλασιάστηκε (από τα 200 $ στα 1.400 $ σήμερα)  -κάτι που μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά, σχετικά με την πραγματική ισοτιμία του δολαρίου και την μητέρα των κρίσεων που προβλέπεται.    
Εάν δε συνειδητοποιήσουμε ότι, η άνοδος της δύσης, η ανάπτυξη και η πρόοδος της, κυρίως εις βάρος άλλων λαών, στηρίχθηκε στο τραπεζικό σύστημα, στην πίστωση καλύτερα, με την ταχυδακτυλουργική δημιουργία νέων χρημάτων από το πουθενά, ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι τα θεμέλια, επάνω στα οποία οικοδομούμε αδιάκοπα το μέλλον μας, δεν είναι τόσο σίγουρα, όσο νομίζουμε.
Ίσως δε κάποια στιγμή να πάψει ο πλανήτης να ανταλλάσσει τα χωρίς αντίκρισμα χαρτονομίσματα, με τα «πραγματικά» προϊόντα της φύσης και με την εργασία, σε μη ισορροπημένες, «χειραγωγημένες» από το Καρτέλ, ισοτιμίες ανταλλαγής -πόσο μάλλον όταν οι συνολικοί τόκοι επί των συνεχώς αυξανομένων χρεών, για τους οποίους δεν «κατασκευάζονται» παραδόξως νέα χρήματα (ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της διαδικασίας), ξεπεράσουν τα συνολικά κεφάλαια, τα οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα οφείλει στους, ελάχιστους σχετικά, κυρίαρχους του σύμπαντος.  
Κλείνουμε με τα χαρακτηριστικά λόγια του 28ου  Προέδρου των Η.Π.Α. W.Wilson, αναφορικά με το τραπεζικό σύστημα: «Υπάρχει μία (σκοτεινή) δύναμη τόσο οργανωμένη, τόσο λεπτή, τόσο προσεκτική, τόσο διασφαλισμένη, τόσο πλήρης και τόσο κυρίαρχη, που καλά θα κάνουν να προσέχουν όσοι και όταν μιλούν εναντίον της».

ΠΩΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ.

Με ευρωομόλογο ή χωρίς αυτό, από το 2013 η ευρωκρατία φιλοδοξεί να επιβάλει στα κράτη-παρίες της Ε.Ε. ένα διαρκή μηχανισμό επιτήρησης και «αστυνόμευσης» των δημοσίων οικονομικών τους.

Στο ένα σκέλος του μηχανισμού αυτού, το θεσμικό και πολιτικό, έχει εκφραστεί σε γενικές γραμμές συμφωνία στις προτάσεις που έχουν διατυπώσει η Κομισιόν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χερμάν Βαν Ρομπόι. …Σύμφωνα με αυτές, η Κομισιόν, το Εκοφίν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποκτούν ουσιαστικά «δικαιώματα διακυβέρνησης» σε μια χώρα που αποκλίνει από τους στόχους για το έλλειμμα και το χρέος, αλλά και από την «ορθοδοξία» της ανταγωνιστικότητας. Δηλαδή, τα ευρωπαϊκά όργανα θα μπορούν να «διορθώνουν» ακόμη και την πολιτική μισθών μιας χώρας αν αυτή «πλήττει την ανταγωνιστικότητα», πυρήνας της οποίας είναι η μείωση του εργατικού κόστους. Όλα αυτά υπό την απειλή προστίμων και ποινών εξαίρεσης από τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
Η γερμανική πρόταση για στέρηση ψήφου της υπό επιτήρηση χώρας έχει προς το παρόν αποσυρθεί, αλλά είναι άγνωστο αν η Γερμανία, που προς το παρόν είναι προσηλωμένη στον στόχο διάσωσης του ευρώ, θα την επαναφέρει.  Το καινούργιο στοιχείο στην τελική πρόταση η οποία θα τεθεί στην κρίση της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής είναι οριστική μορφή της ελεγχόμενης χρεοκοπίας για χώρες με εκτός ελέγχου χρέος. Ο γαλλογερμανικός συμβιβασμός που εκφράστηκε στην κατ’ αρχήν συμφωνία της περασμένης Κυριακής προβλέπει ότι ο νέος, μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας από το 2013 θα στηρίζεται και στη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών σε ενδεχόμενη κρίση ρευστότητας ή απειλής χρεοκοπίας.
Στην πρώτη περίπτωση (κρίση ρευστότητας) η κάθε χώρα θα ενισχύεται με όρο να εφαρμόσει ένα σφιχτό πρόγραμμα προσαρμογής, ενώ οι πιστωτές θα ενθαρρύνονται να διατηρούν την κάλυψή τους με ομόλογα.  Στη δεύτερη περίπτωση (κρίση βιωσιμότητας χρέους) τα πράγματα σκουραίνουν. Όλα τα νέα κρατικά ομόλογα που θα εκδοθούν από τον Ιούνιο του 2013 θα περιλαμβάνουν Ρήτρα Συλλογικής Δράσης. Η ρήτρα αυτή θα αποτελεί τη νομική βάση για να ξεκινήσει μια χώρα διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές. Ωστόσο, βάσει της ρήτρας, οι πιστωτές θα έχουν το δικαίωμα, με ειδική πλειοψηφία να αποφασίσουν δεσμευτικά τους νέους όρους πληρωμής των ομολόγων. Θα μπορούν δηλαδή να αποφασίσουν αυτοί, κι όχι η χώρα, αν θα κηρυχθεί στάση πληρωμών, αν θα γίνει κούρεμα του χρέους, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής τους ή μείωση του επιτοκίου τους. Έτσι, θα αφαιρείται από τη χώρα το έσχατο κυριαρχικό όπλο του χρεοστασίου που περνά στα χέρια των πιστωτών. Φυσικά, μαζί με το ταμείο της, τα περιουσιακά της στοιχεία και το δικαίωμα να ασκεί δημοκρατικά την οικονομική της διακυβέρνηση.
Σ’ αυτή την πρόταση επισφραγίζεται η ουσιαστική και τυπική διάσπαση της Ευρωζώνης σε δύο -τουλάχιστον- ταχύτητες. Στις χώρες που θα εξακολουθούν να δανείζονται (έστω και ακριβότερα) από τις αγορές και σ’ αυτές που οδηγούνται σε ουσιαστικό αποκλεισμό απ’ αυτές με τη μετατροπή τους σε προτεκτοράτα της «ειδικής πλειοψηφίας» των πιστωτών.
Το μόνο που λείπει από την εικόνα είναι ποιες χώρες και με ποιους όρους θα γεμίσουν το κενό ανάμεσα στην κορυφή και τον πάτο της Ευρωζώνης.
Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
Το είδα στο  e-parembasis.blogspot.com

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τα τελευταία χρόνια, ειδικά με την ραγδαία ανάπτυξη του Internet, έγινε ομολογουμένως πιο εύκολο να αναζητήσει κανείς πληροφορίες στο Internet ή να επιδοθεί στις δικές του μελέτες για διάφορα φαινόμενα και γεγονότα που επηρέασαν η επηρεάζουν τον κόσμο μας. Στα πλαίσια αυτά δημιουργήθηκαν με τον καιρό ομάδες μελέτης, οι οποίες ασχολήθηκαν με πλήθος θεμάτων λαμβάνοντας πολλές φορές την ετικέτα των ‘συνομοσιολόγων’. Βέβαια δεν μιλάμε για μια νέα τάση αλλα για διάδοση σε μεγαλύτερο εύρος και ταχύτητα της υπάρχουσας λόγω του Internet. Αξίζει να αναφερθούμε σε μερικά τέτοια εγχειρήματα για να κατανοήσουμε τα παραπάνω.
Το Zeitgeist ας πούμε αποτελεί ένα απο τα πιο γνωστά πονήματα που αφορούν την παγκόσμια οικονομική κατάσταση, τα θεμέλια του σύγχρονου πολιτισμού και πώς διαμορφώθηκε απο μια συγκεκριμένη ομάδα ισχυρών ανθρώπων. Κοντά στα τρία επεισόδια του ακουμπά και το Money as Debt που ουσιαστικά εξηγεί απλοποιημένα τον τρόπο λειτουργιάς του νομισματικού και του τραπεζικού συστήματος ώστε να γίνει κατανοητό το μέγεθος της απάτης. Μια άλλη καλή τέτοιου τύπου ανάλυση είναι το Money Masters το οποίο εξηγεί με λεπτομέρειες και ιστορικά ντοκουμέντα την δημιουργία του Αμερικανικού νομισματικού συστήματος και τους ανθρώπους που συντέλεσαν σε αυτή. 
Δεν είναι σκοπός αυτού του κειμένου να σταθεί σε αυτά όμως. Σκοπός είναι να ακολουθήσει το παράδειγμα των προαναφερθέντων πονημάτων και να παραθέσει κάποιες πληροφορίες και σκέψεις που αφορούν την Ελληνική περίπτωση.
Η Εθνική Τράπεζα
 To 1841 λοιπόν ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα απο τον Ιωάννη Καποδίστρια και της δίδεται το Εκδοτικό προνόμιο. Δηλαδή ήταν ο υπέυθυνος φορέας για την εκτύπωση και διοχέτευση χρήματος στην αγορά καθώς και για την νομισματική πολιτική σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Το 1880 είναι απο τις πρώτες εταιρίες που εγγράφεται στο Χρηματιστηριο Αξιών Αθηνών. Απο την ίδρυση της και μετά λάμβανε μέρος σε διάφορα κρατικά έργα είτε με τη μορφή άμεσης χρηματοδότησης είτε με τη μορφή έκδοσης δανείων πρός το κράτος. Σε γενικές γράμμες η σταθεροποιητική της επίδραση στα ταραχώδη πρώτα χρόνια ύπαρξης του Ελληνικού κράτους ήταν αξιοσημείωτη. Συνέχιζε να αναπτύσσεται απορροφόντας μικρότερα τραπεζικά ιδρύματα όπως η Προνομιούχος Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας (1899) και Τράπεζα Κρήτης (1919). Αξίζει να σημειώθεί οτι το όνομα Προνομιούχος χρησιμοποιήθηκε διότι και αυτή η τράπεζα είχε το προνόμιο έκδοσης χρήματος σε συνδυασμό με την Εθνική Τράπεζα. Κάποιοι όμως είχαν άλλα σχέδια τόσο για την Εθνική τράπεζα, όσο για την νομισματική πολιτική της Ελλάδας. Το 1927 αφαιρείται απο την Εθνική Τράπεζα το εκδοτικό προνόμιο με την ίδρυση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος. 
Η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος. 
Montagu Norman
Η ΚΤΕ ιδρύεται το 1927 με δάνειο (?) απο την Εθνική 800.000 δραχμές την περίοδο που οι τότε αγορές επιστρέφουν στον χρυσό κανόνα (τη σύνδεση των εθνικών νομισμάτων με την τιμή του χρυσού). Η ίδρυση της ήταν απόρροια ενός παραρτήματος της συνθήκης της Γενεύης μέσω του οποίου η Κοινωνία των Εθνών (ο προπομπός του Οργανισμού Ηνωμένων εθνών), υποχρέωσε την Ελλάδα να δημιουργήσει ένα νέο τραπεζικό ίδρυμα που θα διαχειρίζεται το νόμισμα και δεν θα έχει καμία κρατική εξάρτηση αλλά ούτε και εμπορική δραστηριότητα. Για ποιό λόγο όμως να χρειαστεί να υποχρεωθεί η Ελλάδα στην δημιουργία ενός επιπλέον ιδρύματος τη στιγμή που υπήρχε ήδη η Εθνική Τράπεζα? Η ανάγκη που είχαν ορίσει οι Διεθνείς τραπεζίτες (Montagu Norman – Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας-Ogden Mills Υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ) για νομισματική σταθερότητα και αποσύνδεση της διαχειρίστριας του νομίσματος τράπεζας απο οποιαδήποτε κρατική επιρροή, δεν ήταν τίποτα άλλο παρα η ανάγκη διασφάλισης οτι η Ελλάδα θα πληρώσει τα χρέη της (Κάτι πρέπει να μας θυμίζει αυτό). Χρέη που είχαν προελθει απο το τριμέρες ‘Προσφυγικό Δάνειο’ που πήρε το Ελληνικό Κράτος για να καλύψει αυξημένες ανάγκες αναχρηματοδότησης των χρεών που είχαν δημιουργηθεί απο τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο, και τους Βαλκανικούς καθώς και για την διαχείριση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Δάνειο, χρεός, δάνειο, χρέος. Ο γνωστός κύκλος. Το σημαντικότερο όμως ήταν οτι οι επίσημες δικαιολογίες κάλυπταν το αληθινό σχέδιο. Διαχείριση των νομισματικών συστημάτων όλων των ευρωπαικών χωρών απο ένα κεντρικό πυρήνα που θα αποφασίζει πότε και πως θα διοχετευόταν ή όχι το χρήμα, καθώς και πότε θα αυξάνονταν ή μειώνονταν τα επιτόκια δανεισμού. Ήταν απλό. Αντί να εκδίδουν τα κράτη χρήμα θα τους δάνειζε η κεντρικής τους τράπεζα με τόκο. Ποιά η διαφορά? Τράπεζα η μια τράπεζα και η άλλη. Μα η Εθνική Τράπεζα χρηματοδοτούσε άτοκα. Και η εθνική Τράπεζα είχε εμφανή μετοχική σύνθεση με μεγαλύτερη συμμετοχή του κράτους. Η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος ποτέ δεν ανακοίνωσε την μετοχική της σύνθεση (ψάχτε το και αν βρείτε την τωρινή μετοχική σύνθεση διορθώστε με). Η προσπάθεια δημιουργίας ενός ευρωπαικού πλέγματος κεντρικών τραπεζών κατα τα πρότυπα της Fed και της Βρετανικής Κεντρικής Τράπεζας φαίνεται πιο εύκολα αν δεί κανείς τις ‘νέες’ κεντρικές τράπεζες της περιόδου 1917-1931 που έχουν ακριβώς τους ίδιους καταστατικούς σκοπούς και λειτουργίες όπως η ελληνική. Χώρες όπως οι Αυστρία Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, αλλά και χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως η Κολομβία το Μεξικό και η Γουατεμάλα απέκτησαν κεντρικές τράπεζες την προαναφερθείσα περίοδο, με πρωτοστάτες πάντα τους Montagu Norman, Ogden Mills, Edwin Kemmerer, Hjalmar Schacht. 
Σε επόμενα κείμενα, θα εξετάσουμε πιο προσεκτικά, το ρόλο των παραπάνω καθώς και τις διασυνδέσεις τους, όπως θα δούμε επίσης και την Ελληνική πλευρά (Βενιζέλος, Ζαίμης, Μιχαλακόπουλος κλπ).
Πηγές
Ηλίας Βενέζης ‘Χρονικόν της Τράπεζης της Ελλάδος’  
John Benjamin Goodman ‘Monetary sovereignty: the politics of central banking in western Europe’

P. J. Cain, Anthony G. Hopkins ‘British imperialism, 1688-2000′ 
Louis P. Cassimatis ‘American influence in Greece, 1917-1929′
John Singleton ‘Central Banking in the Twentieth Century’

Τίτλος πρωτότυπου: Το χρήμα ως χρέος αλα Ελληνικά – Ποιός χειρίζεται το χρήμα στην Ελλάδα?

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΙ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Μας φτώχυναν για να μας κλέψουν…

Η διαπίστωση αυτή βγαίνει από την έρευνα του newsbomb.gr για την εκμετάλλευση του ελληνικού χρυσού στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής.
Για πρώτη φορά αποκαλύπτεται η σφιχτή οικονομική σχέση της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» με την αγγλοκαναδική εταιρεία EUROPEAN GOLDFIELDS ( η οποία θα κάνει την εξόρυξη του χρυσού), την ΑΚΤΩΡ Α.Ε. (συμφερόντων Μπόμπολα), την DEUTSCHE BANK (το εργαλείο της Μέρκελ για να εκβιάζει την Ελλάδα), την ROTCHILD BANK και την ROYAL BANK OF CANADA.
Η εταιρεία European Goldfields, που διαθέτει απόθεμα 10 εκατομμυρίων ουγγιών χρυσού, παίρνει άδειες για όλα τα σχέδια της για το 2010, μεταξύ αυτών και ένα πρόγραμμα εξόρυξης χρυσού στην Ελλάδα, έπειτα από χρόνια καθυστερήσεων.
Η εταιρεία σκοπεύει μα ξοδέψει 15 εκατομμύρια δολάρια στην έρευνα προκειμένου φέτος να αυξήσει το απόθεμα χρυσού της, δήλωσε ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας Τιμ Μόργκαν-Γουάιν σε συνέντευξή του στο Ρόιτερ.
Μέχρι το τέλος του μήνα, η European Goldfieldsαναμένεται να ανακοινώσει τη χρηματοδότηση ενός προγράμματος στη Ρουμανία και του προγράμματος Ολυμπίας στην Ελλάδα, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η εταιρεία έλαβε στο τέλος του προηγούμενου χρόνου προέγκριση για ένα πρόγραμμα εξόρυξης στις Σκουριές και την Ολυμπιάδα, περισσότερο από τρία χρόνια έπειτα από την πρώτη αίτηση που είχε υποβάλει και σκοπεύει να υποβάλλει την τελική περιβαλλοντική μελέτη μέχρι το τέλος Μάιου.
Σύμφωνα με τον Μόργκαν-Γουάιν τα δημοσιονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα ίσως επιταχύνουν τη διαδικασία αδειοδότησης του προγράμματος εξόρυξης. «Η Ελλάδα πρέπει να μειώσει τα έξοδά της και να δημιουργήσει ΑΕΠ και γι αυτό το λόγο προσπαθεί να προωθήσει και να διευκολύνει προγράμματα προκειμένου να βοηθήσει αυτή την εξέλιξη. Η επιθυμία της να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη είναι ακόμα μεγαλύτερη».
Η συμφωνία με την καναδική εταιρεία είναι απίστευτα αρνητική και ετεροβαρής για την Ελλάδα, στην οποία θα αφήνονται μόνο… ψήγματα χρυσού από αυτά που θα βγάζει από τα μεταλλεία Κασσάνδρας.
Αλλά γι’ αυτήν την πολύ σκοτεινή ιστορία στην οποία εμπλέκονται και Έλληνες υπουργοί το newsbomb.gr θα προχωρήσει σε νέες αποκαλύψεις από μεθαύριο (αύριο είναι η απεργία των δημοσιογράφων).
Από newsbomb

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ (;)

Οι τοκογλύφοι τρώνε την μεριδα του σούπερ λεοντα στις κρατικές δαπάνες αλλά κατά τα άλλα σύμφωνα με τους βρωμερούς παπαραλογους (κΕΒΕ ΣΕΒ) φταίνε οι μισθωτοί του δημοσίου….

Σύμφωνα με τα στοιχεια του Προυπολογισμού της Ελλάδας περισσότερος από τον μισό προυπολογισμό πάει σε τόκους και χρεολύσια προς τους τοκογλύφους!!!!!! και μόλις 16,4%  για όλους τους συνταξιούχους και όλους τους απασχολούμενους στον δημόσιο και ευρύτερα δημόσιο τομέα:

στην Κύπρο φυσικά συμβαίνει ακριβώς το ίδιο…

το χρέος των κρατών στους τοκογλύφους ειανι ο βραχνάς και ο βρόγχος που σκοτώνει τους πολίτες τους οι οποίοι για τον αέρα που δινουν οι βρωμεροί τοκογλύφοι υποχρεώνονται να ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης ώστε ο κάθε τοκογλύφος βγενόπουλος κίκης λαζαρίδης κλπ κλπ να ζουν βασιλικά
(τοκογλύφος ειναι αυτός ο οποίος αποκομίζει κέρδη απο΄τους τόκους)
πρόσφατο ε΄ναι το παράδειγμα του  υπαλληλίσκου των τοκογλύφων Χαρίλαου Σταυράκη ο οποίος τυγχαίνει να είναι και υπουργο΄ς οικονομικών του φιλολαικού αριστερού κομουνιστικόυ (χαχαχαχαχα εδω΄λιποθυμάμε από τα γέλια και το κλάμα) χριστόφκια μας που προεδρεύει του κράτους που ξεπλένει το βρώμικο χρήμα απο΄ναρκτωικά τραφικινγ εμπόριο όπλων κλπ της ρωσικής μαφίας της ουκρανικής κλπ
ο χαρίλαος μας  οποίος από τις τσέπες των φορολογούμενων ηλίθιων πήρε 35 εκατομύρια ευρώπουλα και τα έδωσε τάχα για να σωθεί η γιουροσύπρια ενώ τα 30 εκατομύρια κατέλξηαν στις τσέπες των τοκογλύφων
και φυσικα΄ας μην ξεχνάμε και τα 3 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ που έδωσε άνευ όρων σε όλους τους τοκογλύφους ως βοήθεια!!!!!! το κράτος που ξεπλένει το βρώμικο χρήαμ της ρωσικής μαφίας
επίσης ας μην ξεχνάμε και τον υπαλληλίσκο του τοκογλύφου που μεγαλομέτοχος ει΄ναι η εκκληshά ΛΤΔ του Μάκη Κεραυνού ο οποίος ενώ ήταν υπηρέτης τάχα του λαού ως υπουργός οικκονομικών του τάσσσσσου αυτός παραιτήθηκε!!!!!  για να διοριστεί υπαλληλίσκος ενός τοκογλύφου!!!! ωραία πράματα!!!!!!


http://osr55.wordpress.com


Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ SOROS ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

Δείτε το βίντεο που εξηγεί πως αυτός ο απίθανος παπούς και η παρέα του, μεταξύ τύρου και αχλαδιού σχεδιάζουν τις επιθέσεις που μας μαμάνε τη ζωή…


ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αν και του έχουν αλλάξει τα φώτα, για να μήν ξεχνιόμαστε, κάντε μια επανάληψη...

ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΣΟΚΑΡΕΙ ΑΥΤΟ, ΤΟΤΕ ΕΧΕΤΕ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ

  • ΠΛΑΤΩΝ - ΦΑΙΔΡΟΣ
  • ΠΛΑΤΩΝ - ΠΟΛΙΤΕΙΑ
  • ΖΑΝ ΖΑΚ ΡΟΥΣΣΩ - ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ
  • ΟΡΣΟΝ ΓΟΥΕΛΣ - 1984
  • ΟΡΣΟΝ ΓΟΥΕΛΣ - Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
  • EDWARD L. BERNAYS, MARK CRISPIN MILLER - Propaganda
  • ΓΟΥΣΤΑΒΟΣ ΛΕΜΠΟΝ - Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ
  • ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ
  • ΕΡΙΧ ΦΡΟΜΜ - Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ
  • ΕΡΙΧ ΦΡΟΜΜ - ΝΑ ΕΙΣΑΙ Η ΝΑ ΕΧΕΙΣ;
  • ΒΙΛΧΕΜ ΡΑΙΧ - ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ
  • ΜΑΚΙΑΒΕΛΛΙ - Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ
  • ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΥΝΤ - Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΟΧΛΩΝ
  • ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΥΝΤ - ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ

Jay Rockefeller: Internet should have never existed

Αν μας κόψει το internet, την κάτσαμε. ΠΡΟΣΟΧΗ!

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΝ ΑΥΤΟ;

Αρθρο 106, παρ. 2 Συντάγματος:
«Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας
».

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ...

Αναγνώστες

if (!window.google || !google.friendconnect) { document.write('' + ''); } if (!window.registeredBloggerCallbacks) { window.registeredBloggerCallbacks = true; gadgets.rpc.register('requestReload', function() { document.location.reload(); }); gadgets.rpc.register('requestSignOut', function(siteId) { google.friendconnect.container.openSocialSiteId = siteId; google.friendconnect.requestSignOut(); }); } function registerGetBlogUrls() { gadgets.rpc.register('getBlogUrls', function() { var holder = {}; holder.postFeed = "http://www.blogger.com/feeds/2549214604894954508/posts/default"; holder.commentFeed = "http://www.blogger.com/feeds/2549214604894954508/comments/default"; holder.currentBlogUrl = "http://thalamofilakas.blogspot.com/"; holder.currentBlogId = "2549214604894954508"; return holder; }); } if (!window.registeredCommonBloggerCallbacks) { window.registeredCommonBloggerCallbacks = true; gadgets.rpc.register('resize_iframe', function(height) { var el = document.getElementById(this['f']); if (el) { el.style.height = height + 'px'; } }); gadgets.rpc.register('set_pref', function() {}); registerGetBlogUrls(); }
var skin = {}; skin['FACE_SIZE'] = '32'; skin['HEIGHT'] = "260"; skin['TITLE'] = "\u0391\u03bd\u03b1\u03b3\u03bd\u03ce\u03c3\u03c4\u03b5\u03c2"; skin['BORDER_COLOR'] = "transparent"; skin['ENDCAP_BG_COLOR'] = "transparent"; skin['ENDCAP_TEXT_COLOR'] = "#cccccc"; skin['ENDCAP_LINK_COLOR'] = "#99bbdd"; skin['ALTERNATE_BG_COLOR'] = "transparent"; skin['CONTENT_BG_COLOR'] = "transparent"; skin['CONTENT_LINK_COLOR'] = "#99bbdd"; skin['CONTENT_TEXT_COLOR'] = "#cccccc"; skin['CONTENT_SECONDARY_LINK_COLOR'] = "#99bbdd"; skin['CONTENT_SECONDARY_TEXT_COLOR'] = "#7799bb"; skin['CONTENT_HEADLINE_COLOR'] = "#ffcc66"; skin['FONT_FACE'] = "normal normal 100% \x27Trebuchet MS\x27,Trebuchet,Verdana,Sans-serif"; google.friendconnect.container.setParentUrl("/"); google.friendconnect.container["renderMembersGadget"]( {id: "div-171mxethhzawv", height: 260, site: "09925692912426336356", locale: 'el' }, skin);

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Η Φωτό Μου
em
Είμαι ένας αγανακτισμένος 40άρης παντρεμένος, πατέρας δύο παιδιών, και ανήκω σε αυτό που ονομάζουμε μεσαία τάξη. Πέρασα την ζωή μου δουλεύοντας σαν τον μαύρο γιατί έτσι με έμαθε ο πατέρας μου, χωρίς ποτέ να ζητήσω βοήθεια απο κανέναν, και χωρίς να προωθηθώ απο το πολιτικό κατεστημένο. Δέν είμαι δημοσιογράφος, και δέν έχω φρέσκα νέα να σας δώσω. Θα προσπαθήσω όμως απο εδώ να συνθέσω μία εικόνα απο τις πληροφορίες που μαζεύω απο δώ κι απο εκεί. Και δυστυχώς η εικόνα μέχρι τώρα έχει σκούρο φόντο. ΔΕΝ είμαι: - κομματόσκυλο - Πασόκ - ΝΔ - ΚΚΕ - Συριζα - Λαος - Παναθηναϊκος - Ολυμπιακός - Παοκ - Χριστιανός με την κλασική έννοια του όρου. ΔΕΝ πιστεύω: - Σε ομάδες Ε, Ζ κ.λ.π. - Στα Ούφο. - Οτι οι Εβραίοι φταίνε για όλα τα κακά της ανθρωπότητας. Πιστεύω στις δυνατότητες της χώρας μας και του λαού μας, και νομίζω ότι αν σταματήσουμε να φαγωνόμαστε και λειτουργήσουμε επιτέλους σαν ομάδα, θα μεγαλουργήσουμε. Είμαι απλώς ένας άνθρωπος. ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙ ΑΥΤΟ.
Προβολή πλήρους προφίλ

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 1885

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 1885
ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;

ΤΙ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΠΑΤΕΡΑ...

ΤΙ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΠΑΤΕΡΑ...
ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΣ ΒΡΕ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ...

ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ Η ΑΝΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ;

ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ Η ΑΝΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ;
ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ!

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ...

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ...
ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. ΜΗΝ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ. ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

ΑΝ ΗΞΕΡΕ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ,

ΑΝ ΗΞΕΡΕ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΕΙ  ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ,
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΑΘΟΤΑΝΕ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ...

ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙAΣΩ.

ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙAΣΩ.
ΜΟΝΟ ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ. ΜΗΝ ΞΑΝΑΒΓΑΛΕΤΕ ΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΑΥΤΗ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΜΑΡ(ΙΟΝ)ΕΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

ΜΑΡ(ΙΟΝ)ΕΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ
ΣΑ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΕ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ
ΕΙΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ;

Ο ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΕ ΥΠΕΡΟΧΑ

Ο ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΕ ΥΠΕΡΟΧΑ
ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΤΙ ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΛΥΣΣΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ;

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΛΥΣΣΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ;
ΠΟΙΑΝΟΥ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΑΥΤΗ;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΣΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΣΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ
ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΤΟΤΕ ΡΕ!!!

ΚΑΤΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ. ΘΑ ΦΤΗΝΗΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΦΕΔΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ...

ΚΑΤΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ. ΘΑ ΦΤΗΝΗΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΦΕΔΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ...
ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΑΦΗΣΕ ΜΑΣ ΗΣΥΧΟΥΣ, ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΚΕΡΝΑΜΕ ΚΑΦΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ.

ΕΙΧΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΩΝ

ΕΙΧΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΩΝ
ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΤΑ ΒΡΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ...

ΕΦΤΑ ΣΟΓΙΑ - ΜΙΑ ΚΟΜΠΟΣΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΒΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΒΛΕΠΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΖΗΛΕΨΑ...

rm_f1st('0','200','true','false','000000','2fUPTjTf0eI','true','ff8a00');

THE BILDERBERG GROUP: THE BASICS

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

- Στο παρόν blog εκτός από άρθρα των διαχειριστών, αναδημοσιεύονται άρθρα από άλλα blogs με αναφορά πηγής στο κάτω μέρος κάθε άρθρου.
- Οι φωτογραφίες και τα βίντεο προέρχονται από το διαδίκτυο, κυρίως απο τις εικόνες google και το U-tube και ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Εάν κατά λάθος έχει δημοσιευτεί εικόνα ή βίντεο που διέπεται από πνευματικά δικαιώματα, επικοινωνήστε μαζί μας και θα αφαιρεθεί.
- Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο Blog δεν απηχούν κατ' ανάγκη και τις απόψεις του διαχειριστή.
- Σε περίπτωση προβλήματος στον Blogger συνεχίζουμε από το
http://thalamofilakas.wordpress.com/

ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!

ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΜΑΛΑΚΑ!

ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΜΑΛΑΚΑ!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ...

if (!window.gadgets || !gadgets.rpc) { document.write('' + ''); } function registerGetBlogUrls() { gadgets.rpc.register('getBlogUrls', function() { var holder = {}; holder.postFeed = "http://www.blogger.com/feeds/2549214604894954508/posts/default"; holder.commentFeed = "http://www.blogger.com/feeds/2549214604894954508/comments/default"; holder.currentBlogUrl = "http://thalamofilakas.blogspot.com/"; holder.currentBlogId = "2549214604894954508"; return holder; }); } if (!window.registeredCommonBloggerCallbacks) { window.registeredCommonBloggerCallbacks = true; gadgets.rpc.register('resize_iframe', function(height) { var el = document.getElementById(this['f']); if (el) { el.style.height = height + 'px'; } }); gadgets.rpc.register('set_pref', function() {}); registerGetBlogUrls(); } gadgets.rpc.setRelayUrl("sidebar-gadget2", 'http://totalgta.net/gadgets/files/container/rpc_relay.html'); gadgets.rpc.setAuthToken("sidebar-gadget2", "1704147821389992632");
 
  • Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 5 other followers

  • ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΙ ΟΧΤΡΟΙ

  • Archives

  • Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.