MIA ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ

Βρήκα στο  δρόμο  και  ψάχνω  τον  παραλήπτη .  Μήπως  τον  ξέρετε  ; 
 

Τον  ψάχνω  για  να  του  τη  δώσω .


Αδελφέ   Νίκο, 

    Τα  βλέπεις ;   Τα  βλέπεις  που  ανησυχούσες   και  έτρεμες  σαν  ψάρι  όταν  αρχίσαμε  την  επιχείρηση  ; 

   «Θα  μας   λυντσάρουν! » .
   «Θα  μας  κρεμάσουν  στην  πλατεία  οικογενειακώς»   .
   » Ούτε  τα  παιδιά  μας  και  οι  γυναίκες  μας  δεν  θα  γλυτώσουν !»
   » Απο  το  πρώτο   λεπτό  θα  ξεσηκωθούν !»

 Τίποτε  απολύτως  δεν έγινε .  ‘Οπως   ακριβώς  τα  είχα  προβλέψει  .  Τους  τα  πήραμε   όλα  και  φύγαμε  σαν  κύριοι .  Ακόμα  θυμάμε  την  έκπληξη   και  την  αμηχανία  στο   πρόσωπο   του   οπαδού  μας  στο  αεροδρόμιο .  Η χώρα   ήταν  σε  φάση  «Σομαλίας»    και  εμείς  με  τις  Samsonite  ,  να  περιμένουμε  στην  αίθουσα  VIP  το  αεροσκάφος   που  θα   μας   έφερνε   στον  επίγειο  παράδεισό   μας  ,  εδώ  στην  Καλιφόρνια .

Θυμάσαι  που  σου  έλεγα  «Θαρθεί   μια  μέρα  που  θα  τα  θυμόμαστε   και  θα  γελάμε »  ;

Λοιπόν  αδελφέ   Νίκο ,  η  ημέρα  ήρθε .
Η  μπάζα  ήταν  καλή  .  Οχι  μόνο  εμείς  αλλά  και  τα  εγγόνια μας   θα  ζήσουν  πλουσιοπάροχα .  Ο  μόνος  κίνδυνος  πια  βρίσκεται  στην  χοληστερίνη  που  περιέχει  ο  αστακός !
Θυμάσαι   τί  αντίκρυσαν  τα  μάτια  μας   ( μέσα  απο  τις  θωρακισμένες  Mercedes )  καθώς  πηγαίναμε  στο  αεροδρόμιο ;
  Μελαψούς   μετανάστες  να  λεηλατούν  την  πρωτεύουσα   μετά  την   οικονομική  κατάρρευση .
  Παιδιά   να   περιφέρονται   μόνα  τους   μέσα  στα  χαλάσματα  ψάχνοντας   τις  δολοφονημένες  μάνες  τους .
  Καπνοί   παντού   απο  τα  σπίτια  που  καιγόταν .
  Ορδές  πανικόβλητων  να  λεηλατούν  τα   super- markets  .

Και  στο  αεροδρόμιο   ΟΥΤΕ  ΕΝΑΣ   να  μην  φωνάξει  έστω  κάτι  εναντίον  μας !  Ούτε   ένα  «προδότες»   ή   «κλέφτες»   ή  «κρεμάστε  τους»  !  .  Μουδιασμένοι  όλοι  και  παράλυτοι   μας  έβλεπαν  να  φεύγουμε  με  τις  βαλίτσες   παραφουσκωμένες  .  Το   διαισθανόταν  οτι  δεν  θα  μας   ξαναδούν .  Η  κωμωδία  είχε  τελειώσει .  Ο  θίασος  ( με  τις  εισπράξεις )  έφευγε .  Οι  θεατές   θα  μείνουν   μόνοι  να  αντιμετωπίσουν  την  σκληρή  πραγματικότητα .

Τί   θεατρικό  και  αυτό !   Θυμάσαι ;  Άρχισε   το  1981  .  Τότε   που   «ο  φίλος   του λαού»   ανέβηκε  στην  εξουσία .
«ΕΞΑΛΛΑΓΗ»   φώναξε   και  τα  πλήθη  ρίγησαν .   Ακόμη  και  ψηφοφόροι   «της   επάρατης   συντήρησης»  τον  ψήφισαν  !
Υπάλληλοι  πήγαν την  άλλη  μέρα  στη  δουλειά   με  υπεροπτικό  ύφος   σίγουροι  οτι  η  επιχείρηση  του  αφεντικού   θα  είναι  πλέον  δική  τους !
Η     «εξαλλαγή»  μόλις  είχε  αρχίσει .  Ο  «λαός»   έζησε  στιγμές   μοναδικής   επαναστατικής   μέθης .  Καταλήψεις ,  απεργίες  ,  πανώ  ,  σημαίες …
Ώσπου   οι     «κακοί  καπιταλιστές»  πήραν  τα  εργοστάσιά  τους  και  τα  πήγαν  στην  διπλανή  χώρα .
Τα  υπόλοιπα  εργοστάσια   έγιναν  «κοινωνική  ιδιοκτησία»  . «Ο  λαός  είναι  πάνω  απο  τους  θεσμούς»      φώναζε  ο  «ηγέτης»   και  το  πλήθος   παραληρούσε .
Επιτέλους !  Είχε  έρθει   η   «ώρα  του  λαού»  .
Κανείς   πια  δεν  σε  φακέλλωνε   αν  διάβαζες   «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣΤΟΜΙΑ»  .  Άλλωστε   η  «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣΤΟΜΙΑ»   και  η  «ΜΕΘΑΥΡΙΑΝΗ»    ήταν  πια   η   Εφημερίδα  της  Κυβερνήσεως .  Ότι ,  γραφόταν   εκεί  ήταν  νόμος  απαράβατος .  Τί  αξία  είχε  πια  η   θεσμοθετημένη  Εφημερίδα  της  Κυβερνήσεως ;  Ποιός  της  έδινε  σημασία ;

Το  μέλλον  διαφαινόταν  ακόμα  πιο  λαμπρό .  Η  πατέντα   με  το  «μοτοσακό   χωρίς  γκάζια»   θα  μας  έφερνε   αμύθητα  πλούτη  μόλις   την  αξιοποιούσαμε ( για  την  ακρίβεια  ,  δεν  θα  ξέραμε  που  να  τα  βάλουμε ! ) .
Κάποια  στιγμή  το  θέμα  αποσύρθηκε  απο  τα δελτία  ειδήσεων .
Ποιός  έδωσε  σημασία ;
Το   αυνανικό   αντιαεροπορικό   «Κοροϊδάραμις»   θα  μας  έφερνε  αμύθητα  πλούτη  μόλις   το  βγάζαμε  σε  παραγωγή .
Κάποια  στιγμή  και  αυτό  αποσύρθηκε  απο  τα  δελτία   ειδήσεων .
Ποιός  έδωσε  σημασία ;

Σημασία  είχε  πλέον  η  ΑΤΑ ( Αγνώστου  Ταυτότητος   Αυνανισμός  )  :   Ανεβαίνουν  οι  τιμές ;  Σου  ανεβάζω  τον  μισθό !
Ξανανεβαίνουν  οι  τιμές ;  Σου  ξανανεβάζω  τον  μισθό !
Κάποιοι  ψέλλισαν  «Μα  οι  τιμές  ανεβαίνουν  ακριβώς  επειδή  μας  ανεβάζεις  συνεχώς  τον  μισθό !»
Ποιός  τους  έδωσε   σημασία ;

Τα  σχολεία   αλλάξανε .  Τώρα   όλοι   πήγαιναν  «για  σπουδές» !   Δεν  νοείται  ο   «αφέντης  λαός»   να   δουλεύει  στα  χωράφια   και  στις   οικοδομές .  ΟΛΟΙ  θα  πάνε  στο  πανεπιστήμιο !
Τί  και  αν  δεν  χρειαζόμασταν  τόσους  «επιστήμονες» .  Ποιός   έδινε  σημασία ;

Σημασία  είχε  πλέον  η  «δημοκρατία»  .  Ο  αστυνομικός   που  είχε  την  αφέλεια  να  πυροβολήσει  τον  κλέφτη   άκουγε   τα  δελτία  ειδήσεων  να  ανακοινώνουν   την  διεύθυνση  όπου  κατοικούσε !  Αν  τολμούσε  ας  νοιαζόταν  ξανά  για  το  καθήκον !

Ποιός  έδινε  σημασία  στις  βιομηχανίες   που  κλείνανε ;   Αφού  οι  άνεργοι   γινόταν  αμέσως  δημόσιοι   υπάλληλοι !
Ποιός   αναρωτιόταν   «Πού  βρίσκετε  τα  λεφτά  να  πληρώσετε  τόσους  δημόσιους   υπαλλήλους   αφού   δεν  παράγει  η  χώρα  τίποτα ;»
Αυτά  τα  ερωτήματα  δεν  είχαν  πλέον  σημασία .  Μόνο  αφελείς   και  γραφικοί   ασχολούνταν  με  αυτά .
Αφού  ο  «ηγέτης»  το  είχε  δηλώσει   ξεκάθαρα  :  «Τα  πήρα  απο  τους  βιομήχανους !»

Και  όταν   αρχίσαν  να   διαρρέουν  τα  πρώτα  μαντάτα  για    τις  μεγάλες   μάσες   ,  ο   «ηγέτης»    είχε  φροντίσει  ώστε οι  κομματικοί   μηχανισμοί  να  έχουν  έτοιμη  την  απάντηση  που θα  έδινε  ο  «λαός»   στην  «επάρατη  συντήρηση»  :  «ΦΑΓΑΝΕ  ΑΥΤΟΙ  ΑΛΛΑ  ΦΑΓΑΜΕ  ΚΑΙ  ΕΜΕΙΣ ! «

Κάποια   στιγμή   άρχισαν  να   εμφανίζονται   οι  πρώτοι   μετανάστες .  Κακό  μεν   ( κάτι  σαν  να  μην  του  άρεσε   του  «λαού»  )  αλλά  αφού  οι  μισθοί   ντάγκα-ντάγκα    ερχόταν  κάθε  15νθήμερο  ,  δε   βαριέσαι …

Σαν  τον  Μιθριδάτη   ,  ο  «αφέντης  λαός»    συνήθιζε   το  δηλητήριο  που   αυξανόταν  κάθε  μέρα .
Οι  μετανάστες  ξεπέρασαν  κάθε  όριο …
Η  εγκληματικότητα   ξεπέρασε  κάθε  όριο …
Η  ανεργία   ξεπέρασε  κάθε  όριο…
Τα  σκάνδαλα  ξεπέρασαν  κάθε   όριο…
Οι  εθνικές   ταπεινώσεις  ξεπέρασαν  κάθε   όριο …
Οι  φωτιές   ξεπέρασαν  κάθε  όριο…
Οι  αρρώστιες   ξεπέρασαν   κάθε  όριο…
Τα  σκουπίδια   ξεπέρασαν  κάθε  όριο …
Οι  πυρπολήσεις   πατριωτικών  βιβλιοπωλείων  ξεπέρασαν  κάθε  όριο …
Οι  «αναρχικοί»   ξεπέρασαν  κάθε  όριο…

Κάποια   στιγμή  ( όταν  παρατραβήξαμε   το  σχοινί )  και   εγώ  φοβήθηκα   ,  το  ομολογώ .  Πήγα  στο  πιο  απομακρυσμένο  νησάκι  για  να  ανακοινώσω  την  χρεωκοπία  της  χώρας  .  Το   σκάφος  περίμενε   έτοιμο  να   με  φυγαδεύσει  στην  διπλανή  χώρα   άν  οι  στρατιωτικοί   έκαναν   κίνημα .

Τί  κουτός που  ήμουν !  Φύλλο  δεν  κουνήθηκε !
 Τότε  πήρα  θάρρος   για τα  καλά .   Είπα   μέσα  μου   «Μεγάλε   ,  είσαι  μεγάλος !  Κάνε  ό,τι  θέλεις !»  .
Δεν  σταμάτησα  πουθενά :   Αστυνομικοί  ,  στρατιωτικοί  ,   δημόσιοι  υπάλληλοι  …     Τους  κατεδάφισα  όλους .  Δεν  άφησα  ούτε  μισθούς  ,  ούτε  συντάξεις   ,  ούτε  δικαιώματα …
Απορούσα  και  απορώ  πάντα  με  την  ανθρώπινη   βλακεία :  Αυτοί  που  σκοτώνονται  με  τον γείτονα  για   ένα  εκατοστό  οικοπέδου  ,  με  έβλεπαν  να  ληστεύω  ασύστολα  την  χώρα  τους   και  δεν   μιλούσαν !

Πάντα   οι  ομοεθνείς   μας με  είχαν  στο  ψιλό :
 «Περιορισμένης   ευθύνης  το  καημένο…»
 » Για  οδοκαθαριστής   καλός  είναι  αλλά  για   παραπάνω  δεν  τραβάει  το  φουκαριάρικο…»
 » Η  καψερή  η  μάνα  του  ,  πώς  αντέχει  τέτοια  συμφορά…»

Μόνο   η  μάνα  μας  πείσμωσε  και  είπε     «Τώρα  θα  δείτε  ,  που  το  κοροϊδεύετε …»
Πραγματικά ,  αν  δεν  ήταν  η  μάνα  μας  δεν  θα  είχαμε  αποτολμήσει   τέτοιο  έργο .
Δες  τώρα  όλους  τους  φαρμακόγλωσσους :  Εγώ  ,  το  «καημένο»  , συνέτριψα   το  έθνος  που  ήταν  προαιώνιος  εχθρός  μας .  Το  έθνος  που  πολεμούσαμε   τρείς χιλιάδες  χρόνια   και  δεν  μπορούσαμε  να  το  κάνουμε  ζάφτι …
Τώρα  όλοι   «μούγκα»   .  Ούτε   «καημένο»   ακούς  ούτε  τίποτα .  Όλοι   τεμενάδες  μου  κάνουν   και  έχουν  καταπιεί  την  γλώσσα  τους .

Το  μεγάλο   αστείο    είναι  οτι  τώρα  εκεί  πίσω στην   Αυνάνα  ,  οι   οπαδοί  μας   ακόμη  πιστεύουν   οτι  την  χώρα  την  βούλιαξε   η  «επάρατη  συντήρηση» !  Βλέπεις ,  αυτήν  αφήσαμε  να  διοικεί  τώρα .
Τώρα  που  τα  παιδιά  τους  πεθαίνουν  απο  υποσιτισμό   και  οι  πρωθυπουργοί   τους   είναι  μελαψά  τέκνα  μεταναστών  ,  ακόμη   θυμούνται  με  αγάπη    τον  «ηγέτη»  που  τους   «έδωσε να  φάνε  ψωμί»    και  βροντοφώναξε  » Η  Αυνάνα   ανήκει  στους  Αυνάνες !»  .

Τί  τα  θές ,  η  ζωή  έχει  πολύ  πλάκα   μερικές  φορές .
Καλά  που     έπλασε  ο  θεός  ( μας ) τους  βλάκες   για  να  μας  ψυχαγωγούν  .  Ειδικά  εδώ στην βίλα  στην  Καλιφόρνια  ( έχω  καταπληκτική  θέα στον  Ειρηνικό ,  στο  είπα ;  )   η  ανία  θα  ήταν  αφόρητη  αν  δεν  είχα  αυτά  να  θυμάμαι  και  να  τα   συζητώ  με   κάποιους  πρωτοκλασσάτους    ( τότε )  του  «κινήματος»   που  είχαν  και  αυτοί  την   ευστροφία  να  βγάλουν  έγκαιρα  τη  μπάζα  τους   στο  εξωτερικό  και  να  αγοράσουν  εδώ  βίλες .
Είναι  εδώ   ο  «FIVE SEASONS»   ,  και   ο  «μαζί  τα   σπάγαμε»  .    Φυσικά  δεν  μπορούσαν  να  λείπουν  ( δικοί  μας  γαρ )   ο  «ταϊβανέζος»  ,   η   σύζυγος  του  τραγουδιστή ( χωρίς  τον  τραγουδιστή ! )    και  ο ξάδελφός   της  ο    «φαστφουντάς» .  Ο  τελευταίος  χώρισε  την   γυναίκα  του  ( Αυνανικής   καταγωγής )  και  συζεί  με  μια  δικιά  μας  . Είναι  και  κανά  δυό  απο  την  περίφημη   «γενιά  του  Πολυκαφενείου»  ( ώρε  πλάκες  και  μ’  αυτή  την  ιστορία ! ) .  Αυτοί  ειδικά  αποδείχτηκαν  λυσσασμένοι  για   «δημοκρατία» :  Έχουν  σπιτώσει  κάτι  πιτσιρικάδες  ( δικούς  μας )  και  τον  παίρνουν  απο  όλες  τις  μεριές !
  Για  τους  άλλους  ,  τους  ρομαντικούς   και  τους  αφελείς  ( που  ξεμείναν  πίσω )  πού   και  πού  μαθαίνω  κανα  νέο  .  Εκείνος   ο   αρχιμάλαξ , που  έβαφε  με  μολύβι  τα  μάτια  του , έμαθα  οτι  είναι  σε  ψυχιατρείο .  Ο  άλλος ,  που  το  έπαιζε  αδιάφθορος , τον  σπάσαν   στο  ξύλο  κάτι   πιτσιρικάδες   ( αν  και  προσπάθησε  να  κρυφτεί  σε  κάτι  τουαλέττες )  και  πέθανε .

Αδελφέ  Νίκο 

   Όταν  τελειώσεις    την  ιστορία  με την  πιτσιρίκα   στις  Μπαχάμες   ,  σε  περιμένω   να  τα  πούμε  απο  κοντά  ( φέρε  και την  σύζυγο ) .  Αν  δεν  κουράστηκες   ,  ο  Μεγάλος  μας  πρότεινε  να  ξανακάνουμε  μια  παρόμοια  δουλειά  σε  μια άλλη  χώρα  κάπου  στην   Κεντρική   Αμερική ( δεν  θυμάμαι  τώρα  το  όνομα ) .  Η  χρηματοδότηση  ,  ως  συνήθως   , εξασφαλισμένη  και  οι  ντόπιοι   πράκτορες   έτοιμοι .  Σκέψου  το .


Με  φιλιά 

Το   «καημένο» 

……………………………………………………………………………………………………………………
Προς    φιλύποπτους  και  κακεντρεχείς ( σημείωση   του   ευρόντα ) : 
 Προσοχή !   Η  επιστολή  ΔΕΝ   έχει  σχέση  με  την  δική   μας  χώρα !   Πρώτον  , διότι  η  δική  μας  πατέντα  ήταν  το   «διαφορικό  χωρίς  γρανάζια»     και  όχι  το  «μοτοσακό  χωρίς  γκάζια»  . Δεύτερον  ,  διότι  το  δικό  μας  αντιαεροπορικό   πολυβόλο  λεγόταν   «Άρτεμις»  και  όχι  «Κοροϊδάραμις»  ! Τρίτον , διότι  η  χώρα  μας  λέγεται    «Ελλάδα»    και  όχι   «Αυνάνα»  ! 
************************
Η επιστολή αυτή ( μαζί με όλες τις μελλοντικές επιστολές που θα ανακαλύψω προς τον μυστηριώδη «Νίκο» ) βρίσκεται στην http://pythas.t35.com/nikos.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: